Films over loyaliteit en corruptie binnen het New Yorkse politiecorps zijn er waarschijnlijk evenveel als er foute agenten zijn. Brooklyn's Finest, de film, is een van de goeden.

Regisseur Antoine Fuqua (Training Day) dompelt de kijker maar liefst 132 minuten lang onder in de strijd tegen en mét de misdaad.

Brooklyn's Finest is lang, maar deze pessimistische politiethriller had best nog langer gemogen. Ethan Hawk, Don Cheadle, Richard Gere en Wesley Snipes blijven tot het eind toe boeien.

Op het randje

'Goeder en fouter?' Correct taalgebruik is het niet, maar een anekdote in de openingsscène maakt meteen duidelijk dat op de straten van Brooklyn geen duidelijke morele grenzen gelden. Brooklyn's Finest gaat over drie politiemannen, en alle drie balanceren ze op het randje.

Tango (Don Cheadle) is geïnfiltreerd in een gewelddadige drugsbende die zo'n 50.000 dollar per dag om zet. Toch voelt hij gevaarlijk veel vriendschap voor bendeleider Caz (een verrassende Wesley Snipes).

Wijkagent Eddie (Richard Gere) mag over zeven dagen met pensioen. Hij is zijn diensttijd doorgekomen zonder grote heldendaden en zonder al te grote corruptie; louter met whisky en regelmatige bezoekjes aan een prostituee. Honende opmerkingen van zijn collega's of de nieuwe rekruut die hij moet inwerken? Eddie zit z'n tijd wel uit.

En narcotica-agent Sal (Ethan Hawke) is al lang over het randje heen. Hij heeft zijn vijf kinderen en zieke vrouw een nieuw huis beloofd, maar hoe kan hij dat betalen van een politiesalaris?

Uit de hand

Een politie-inval is voor Sal een gelegenheid om drugsgeld achterover te drukken. Tango kan maar net voorkomen dat iemand anders voor infiltrant wordt aangezien en vermoord. En in een supermarkt loopt het vreselijk uit de hand voor Eddie en zijn nieuwe collega.

Drie verhalen, die mooi worden ineengevlochten en tijdens de chaotische ontknoping van Brooklyn's Finest bij elkaar komen. En dan gaat bijna alles fout wat er fout kan gaan. We zijn wel wat gewend - mede dankzij de gangsterrap die in de film veelvuldig te horen is of televisieseries als The Shield - maar deze geweldsuitbarstingen schokken toch.

Ouderwets vakkundig

Fuqua en debuterend scenarist Michael C. Martin scheppen in Brooklyn's Finest een grimmige, gewelddadige wereld, houden de spanning vast en jongleren met grote souplesse met de verschillende verhalenlijnen. Dat is knap. Van dit soort ouderwets vakkundig politiefilms kun je er nooit genoeg hebben.

Misschien is Brooklyn's Finest zelfs net iets té knap geconstrueerd. Zo'n finale waarin alles keurig bij elkaar komt heeft de film helemaal niet nodig. De scherpe dialogen en het fantastische spel van met name Hawke en Gere zijn al overtuigend genoeg. Zo'n finale doet zelfs een beetje afbreuk: opeens merk je dat deze mensen toch maar uit een verzonnen filmscript komen.

De beste momenten in Brooklyn's Finest zijn rafelig, realistisch en rauw. Eddie die te vroeg arriveert bij het hoertje en zittend op de trap zijn beurt moet afwachten. Sal, die zijn vrouw niet durft teleur te stellen, maar die we wel met bonzend hart een deur zien intrappen van een drugspand, volkomen opgefokt en onzeker of hij het pand ook weer levend zal kunnen verlaten. Gedoemde mannen.

In 19 zalen