Regisseur Orson Welles was een geniale lastpak. Me and Orson Welles vertelt niets nieuws, maar doet dat wel heel charmant.

Orson Welles was natuurlijk de regisseur van meesterwerken als Citizen Kane en The Trial.

Hij was daarnaast een beroemd acteur en de man die met het radiohoorspel War of the Worlds blinde paniek in de huiskamers bracht.

Minstens zo befaamd zijn z'n hoogoplopende ruzies met de filmstudio's, zijn reputatie als rokkenjager en zijn voorliefde voor goocheltrucs en aanplakneuzen.

Wonderkind

Welles was, kortom, een opzienbarende man. Een wonderkind, volgens zijn biografen. Als tiener al verbaasde hij met zijn acteerprestaties in Richard III en andere moeilijke stukken van Shakespeare. Als film-, radio- en theaterregisseur was hij er al snel aan gewend dat iedereen hem en zijn talent aanbad.

Me and Orson Welles speelt zich af in 1937. Welles en de leden van het Mercury Theatre bereiden zich voor op Julius Caesar, een van zijn beroemdste Shakespeare-uitvoeringen. Niets, maar dan ook niets, is gemakkelijk. Vooral de grote Orson niet.

Theatraal

In Me and Orson Welles wordt de beroemde regisseur gespeeld door Christian McKay, een acteur die alleen enkele televisiecredits op zijn naam heeft staan. McKay treft de imposante stem, de bewegingen en de charme van de altijd zeer theatrale Welles perfect.

Deze film die volledig draait om de liefde voor het theater, dialogen en acteurs, kan rekenen op een uitmuntende cast. Naast McKay zien we onder meer Claire Danes, Ben Chaplin en Eddie Marsan.

Verrassend is Zac Efron, het tieneridool uit Disney's High School Musical-reeks. In Me and Orson Welles bewijst hij zijn talent. Hij speelt de rol van Richard Samuels, de 'Me' in de filmtitel, aantrekkelijk en met overtuigingskracht.

Bravoure

De zeventienjarige Richard krijgt van Welles zijn eerste kans op Broadway. Hij mag de rol van Lucius spelen in Julius Caesar.

In de scène waarin ze elkaar ontmoeten, tijdens de talloze repetities en tijdens de opname van een radiohoorspel 'even tussendoor', worden de bravoure en het talent van Welles mooi neergezet. Maar duidelijk is ook meteen dat Welles zijn nare kanten had.

Richard wordt geholpen met het instuderen van zijn rol door de knappe en ambitieuze productieassistente Sonja (Danes). Richard raakt dolverliefd.

En dat brengt hem in aanvaring met rokkenjager Welles, die toch al een reputatie heeft wat betreft het op het laatste moment ontslaan van tegenspelers.

Pure charme

Regisseur Richard Linklater maakte in 2001 Tape, een indrukwekkende dramafilm met drie acteurs in een kale hotelkamer.

Me and Orson Wells ontrolt zich eveneens vrijwel in een enkel decor - het theater - en is minstens zo goed geacteerd. Met Welles, Efron en Danes drijft de film gewoon op pure charme.

Tape, en ook Linklater's Waking Life, School of Rock of A Scanner Darkly waren eigenwijzer dan het wat traditionele Me and Orson Welles, maar dat mag geen minpunt heten. Alles, tot en met Richards uiteindelijke volwassenwording, klopt aan deze film.

In 5 zalen