Tragikomedie met Ben Stiller als asociale neuroot. Nieuwkomer Greta Gerwig steelt de show in een weinig glamoureuze rol.

Regisseur Noah Baumbach is hier hooguit bij een klein groepje cinefielen bekend. Vijf jaar terug kreeg hij een Oscarnominatie (Beste Script) voor zijn film The Squid and the Whale, die in Nederland niet in de bioscoop werd uitgebracht.

De opvolger Margot at the Wedding (2007) wel, maar in slechts 5 bioscopen.

Gefrustreerde neuroten

Greenberg gaat ook in een handjevol theaters uit, dus dat zal van Baumbach evenmin een bekende naam maken.

Daar zijn de films van de gedoodverfde opvolger van Woody Allen ook te dwars en eigenzinnig voor: ze worden bevolkt door gefrustreerde neuroten die eerder irritant dan geestig zijn.

Narcistische hufter

Zo ook Ben Stiller die de Greenberg uit de titel speelt. Deze Roger Greenberg, een typisch New Yorkse neuroot, komt net uit een inrichting en gaat op het huis van zijn rijke broer passen.

Dat huis staat in zonnig Los Angeles, waar Greenberg nog een verleden heeft als muzikant. Maar de narcistische hufter heeft zijn bandleden ooit in de steek gelaten.

Gênante scènes

Voor we echter kennis maken met Roger Greenberg volgt Baumbach de vrouwelijke hoofdrolspeler van de film, Florence Marr (Greta Gerwig). Zij past op de hond in het huis van de Greenbergs en krijgt ook de instructie een beetje op Roger Greenberg te letten.

Dat zorgt voor een hoop stroeve en gênante scènes die aardig op de lachspieren werken.

Onhandige seksscènes

Zo bevat de dwarse komedie Greenberg niet één, maar twee van de meest onhandige (en daardoor zeer menselijke) seksscènes die recent in een Amerikaanse film te zien waren.

Door het aandoenlijke geklungel vergeet je bijna hoe asociaal Roger Greenberg is. En nieuwkomer Gerwig toont lef door zich van een allesbehalve glamoureuze kant te laten zien.

Serieuze Stiller

Greenberg werd bedacht door Baumbach en zijn vrouw Jennifer Jason Leigh, die een bijrolletje in de film heeft als de ex van Roger.

Helemaal geslaagd is de film niet, maar Ben Stiller laat voor het eerst sinds The Royal Tenenbaums (2001) wel weer eens zien dat hij meer in zijn mars heeft dan de schlemiel uithangen in lichtvoetige komedies.

In 6 zalen