Robin Hood – Ridley Scott

Rauwe versie van de aloude Robin Hood-legende. Géén maillots, wel Russell Crowe als kruisvader en Cate Blanchett als Marion.

Op gezette tijden duikt het groene jagershoedje van Robin Hood op in Hollywood. Vóór WOII zetten Douglas Fairbanks (1922) en Errol Flynn (1938) de behendige boogschutter neer als een olijke charmeur in een mal pakje.

In 1991 waren er ineens twee concurrerende Robin Hood-films, en moest Patrick Bergin het afleggen tegen de destijds veel populairdere Kevin Costner, in Robin Hood: Prince of Thieves.

Men in Tights

Beide Robins waren al stukken rauwer dan hun goedgeklede vooroorlogse tegenhangers, maar dat weerhield grappenmaker Mel Brooks er niet van om in 1993 met de Robin Hood-parodie Men in Tights te komen.

Waarna het jachtterrein van Nottingham Forrest weer een groot aantal jaren verboden gebied werd, want acteurs wilden zich niet belachelijk maken als Robin Hood.

Zonder franje

Maar net als Batman, Dracula of de Wolfman keert Robin Hood vroeg of laat weer terug in de bioscoop zodra zich een nieuwe generatie publiek heeft aangediend. Deze rauwe tijd vraagt om een reboot, een no-nonsense Robin Hood zonder franje.

Een mooie klus voor Russell Crowe en Ridley Scott, die tien jaar terug de veelbespotte gladiatorfilm weer salonfähig maakten met Oscarwinnaar Gladiator.

Geen maillots, maar modder

Robin Hood begint ook op dezelfde compromisloze wijze, met modder in plaats van maillots. De naam Robin Hood valt pas in het tweede uur; Crowe speelt Robin Longstride, een boogschutter die gedesillusioneerd terugkeert van de kruistocht aan de zijde van Koning Richard Leeuwenhart (een smakelijke rol van Danny Huston).

Op de terugweg naar Engeland wordt nog even een Frans kasteel belegerd in het sterke eerste half uur.

Boertige humor

Maar terug in Engeland slaat de film een andere weg in, alsof Scott onderweg de koers kwijt is geraakt. In het stuurloze middengedeelte strijkt Robin neer in Nottingham, en krijgt boertige humor de overhand.

Het wordt zelfs even een soort romkom, wanneer Robin zich voor de gesneuvelde echtgenoot van Marion Loxley (Cate Blanchett) moet uitgeven.

Marian? Marion!

In het veel te lang uitgesponnen middenstuk ga je op zaken letten die in een sterkere film niet hadden gestoord, zoals de opdringerige muziek en de vreemde casting. Wat doet William Hurt in dat kasteel?

Waarom worden zowel Robin als Marion door Australische acteurs gespeeld? En sinds wanneer heet de Marian van Robin Hood ineens Marion? Hadden alle vorige versies dat dan bij het verkeerde eind?

Saving Private Robin

Wanneer de Fransen dan ook nog Engeland dreigen binnen te vallen met voor de 12e eeuw bijzonder moderne landingsvaartuigen lijken we ineens in Saving Private Robin te zijn beland.

Maar omdat de film in het spectaculaire slotstuk eindelijk weer vaart krijgt en actie biedt
nemen we dat graag voor lief, net als dramatisch bedoelde slow-motions.

Deleted scenes

Deze reboot van Robin Hood is te onevenwichtig en te langdradig om de definitieve versie te kunnen worden. Het is alsof Scott de deleted scenes per ongeluk in zijn film heeft laten zitten. Gelukkig wordt Robin Hood gered door een sterk begin en een sterk slot.

En vooruit: Crowe en Blanchett mogen dan uit Australië komen, hun charisma en talent doen je dat alweer snel vergeten.

In 104 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie