Prachtige biopic over John Lennon die als tiener zijn echte moeder én Paul McCartney leert kennen. Met rijzende ster Aaron Johnson.

De geschiedenis van The Beatles is zo overbekend dat films over de baanbrekende beatband zich meestal richten op bijfiguren als de vijfde Beatle Stu Sutcliffe (Backbeat, 1995) of manager Brian Epstein (The Hours and the Times, 1991).

Nowhere Boy kiest een andere benadering en behandelt de jeugd van John Lennon. Het woord Beatle valt zelfs niet één keer in de film.

Tang van een tante

Rijzende ster Aaron Johnson, binnenkort ook te zien in Kick-Ass, speelt Lennon als tiener in het Liverpool van de jaren vijftig. Hij woont bij een tang van een tante en vrolijke oom, die hem een mondharmonica cadeau geeft.

Als zijn oom plotseling overlijdt blijft de jonge John over met zijn ogenschijnlijk gevoelloze tante Mimi (Kristin Scott Thomas, altijd goed in dit soort rollen).

Met open armen

Maar via een neef komt John erachter dat zijn echte moeder, Julia (Anne-Marie Duff), niet ver van hem vandaan woont, in Liverpool.

Lefgozer als Lennon is belt hij brutaal bij haar aan en hij wordt met open armen ontvangen door zijn moeder, die in alles het tegendeel is van haar zus, zijn tante. Waar zijn tante alleen van klassieke muziek houdt laat zijn moeder hem kennis maken met rock and roll.

Piepjonge Paul McCartney

Maar het enthousiasme van zijn moeder krijgt steeds meer hysterische en zelfs incestueuze kantjes; anno nu zou ze als manisch-depressief worden omschreven.

Dat valt John niet zo snel op, want hij heeft het te druk met spijbelen, meisjes en vooral muziek. Wanneer hij ene Paul McCartney leert kennen wordt zijn muzikale hobby pas echt serieus.

Subtiele hints

Natuurlijk weet elke kijker dat het later – tot zijn vroege dood dan - wel goed zou komen met de tobbende tiener die John Lennon in de film is. Maar filmmaakster Sam Taylor Wood heeft zich kunnen inhouden al te veel vette knipogen naar The Beatles te geven.

Slechts enkele subtiele hints verwijzen naar Lennons latere roem, zoals een glimp van het bordje Strawberry Fields, of Lennon die een walrus tekent.

Mother

Het sterke van de film zit hem in het uitdiepen van minder bekende relaties – Lennon met zijn tante en moeder – en het tonen van het prille begin van een historische vriendschap – Lennon met McCartney.

Er is geen Beatlenummer te horen in de film, zelfs Nowhere Man klinkt niet. Maar wanneer Lennon op de aftiteling Mother zingt gaat het nummer pas echt door merg en been.

In 13 zalen