Drama naar het boek van A. F. Th van der Heijden. In een wereld waar het leven één dag duurt zoeken twee jongeren eeuwige liefde

In 1988 schreef A. F. Th van der Heijden een boek rond het prikkelende idee van een wereld waarin het hele leven slechts één dag duurt. Zodat je zonsopgang en zonsondergang maar één keer meemaakt, met een ongekende intensiteit.

Maar ook liefde en seks is een eenmalige gebeurtenis in dit universum, dus partnerkeuze is een bloedserieuze zaak.

Verliefdheid

Mark de Cloe, maker van een reeks knappe korte films, waaronder de Boy Meets Girl Stories, koos het boek voor zijn lange speelfilmdebuut. Geen vreemde keuze, want alle 34 filmpjes van de Boy Meets Girl Stories draaiden om verliefdheid.

En in het verhaal van Het Leven uit een Dag staat de liefde tussen Benny en Gini centraal.

Eendagsuniversum

De film begint met de geboorte van Benny (Matthijs van de Sande Bakhuyzen), bij zonsopgang. In de ochtend gaat hij naar school, om er tegen de middag als tiener uit te komen.

Om de kijker te laten wennen aan dit ‘eendagsuniversum’ wordt voortdurend benadrukt dat alles maar één keer gebeurt – waarbij juist die herhaling van dat eenmalige aspect wringt.

Naar de hel

De hel wordt in dit universum voorgesteld als een aaneenschakeling van dagen die op elkaar lijken – een wereld die verdacht veel op de onze lijkt dus. Maar wanneer Benny Gini (Loïs Dols de Jong) heeft ontmoet willen ze zich er niet bij neerleggen dat hun liefde eenmalig is.

Ze zijn zelfs bereid een moord te plegen om in de hel te belanden waar ze elkaar eeuwig kunnen beminnen.

Splitscreen

Het verhaal van Het Leven uit een Dag is geen doorsnee kost, dat mag duidelijk zijn. Het is ook prima dat De Cloe de pretenties heeft iets bijzonders te maken.

Dat doet hij onder meer door de hel voor te stellen in splitscreen: bijna een uur lang zijn de twee geliefden in twee helften van het doek naar elkaar op zoek. Een gedurfde keuze, met een wonderlijk resultaat.

Log en pretentieus

Helaas voorkomt de boekentaal van Van der Heijden in de dialogen (‘geloof niet meer in de voortreffelijkheid van het eenmalige, Gini!’) dat de personages tot leven komen. Ook al zien de geliefden er nog zo alledaags uit - Gini oogt zelfs te gewoontjes om de liefde van Benny’s leven te verbeelden.

De logge taal en de visuele krachtpatserij van De Cloe resulteren in een drama dat doorzakt onder zijn pretenties.

In 14 zalen.