Derde vervolg uit de bekende horrorreeks waarin er niet aan de dood te ontkomen is. Enige nieuwigheidje is het modieuze 3D.

Sinds het succes van de oorspronkelijke Final Destination (2000) verschijnt er elke drie jaar een nieuw deel, waarin het stramien exact hetzelfde is.

Een groep tieners ontsnapt aan de dood, omdat een van hen een onheilspellend visioen krijgt. Vervolgens blijkt dat er met de dood niet te spotten valt, en leggen ze nog stuk voor stuk het loodje in bizarre ongelukken.

Autorace

Die ongelukken zijn nog de enige wijze waarop er variaties denkbaar zijn op het vastgeroeste Final Destination-stramien. Dit keer opent de film met een autorace in een bouwvallig stadion.

Mogelijkheden genoeg voor een eindeloze reeks fatale ongelukken, en die gebeuren dan ook meteen in de openingsscène. Racewagens vliegen de tribune in, een brand breekt uit, en stukken beton van het dak verpletteren wegvluchtende toeschouwers.

Verkeerde been

Maar dan blijken de bloederige beelden onderdeel te zijn van een visioen van Nick, een trucje waarmee de vorige Final Destination-film de kijker ook al op het verkeerde been trachtte te zetten.

Nick (Bobby Campo) waarschuwt zijn drie vrienden dat hij een naar voorgevoel heeft. Die geloven hem uiteraard niet meteen, maar ontkomen toch nog op het nippertje. Waarna de dood hen alsnog komt halen.

Sleetse kapstok

FD-fans kennen het patroon, maar de personages zelf niet. En dat is steeds meer de zwakte van de filmreeks: eerst moet een van de overlevenden het overbekende patroon ontdekken, en daarna moet hij zijn vrienden van deze bizarre theorie weten te overtuigen.

In de tussentijd vallen de doden bij bosjes. Die fatale ongelukken zorgen nog voor enige variatie, maar de kapstok waaraan de bloederige ongelukken worden opgehangen is elke keer sleetser.

3D

Dus voert de (vierde) Final Destination-film 3D als trendy nieuwigheidje toe, zodat er weer heel wat vervaarlijke objecten op de kijker lijken af te komen. Effectief en bij vlagen vermakelijk, zeker wanneer de personages zelf naar een 3D-film gaan in de bioscoop.

De geslaagde 3D-effecten kunnen zo nog net verhullen dat de koek nu echt op is.

In 57 zalen.