Zwarte komedie over een terminale bazin die haar personeel treitert. Met gortdroge en absurdistische humor en sublieme dialogen.

Alex van Warmerdam wisselt al ruim dertig jaar toneel en film af, als schrijver, regisseur en acteur. De meeste van zijn films (Ober, Grimm, De Jurk, De Noorderlingen, Abel) zijn gebaseerd op een origineel script, maar af en toe verfilmt hij een van zijn eigen toneelstukken.

Dat deed hij met Kleine Teun en doet hij nu weer met De Laatste Dagen van Emma Blank, losjes gebaseerd op het stuk Adel Blank uit 1999.

Schrikbewind

De film speelt zich grotendeels af in een landhuis in de duinen, waar Emma Blank (Marlies Heuer), de vrouw des huizes, een waar schrikbewind uitoefent over haar personeelsleden.

Dat hun bazin een terminale ziekte onder de leden heeft is hun enige troost: ooit zullen ze verlost zijn van de nukken en grillen van Emma Blank.

Plaksnor en paling

Zo eist ze van Haneveld (Gène Bervoets) dat hij van de ene op de andere dag een snor gaat dragen ‘zodat je een beetje allure krijgt’.

Wanneer de arme Haneveld een plaksnor aanschaft is deze weer te groot naar de smaak van zijn bazin. En ook de door haar geëiste paling valt verkeerd, wat Haneveld de uitbarsting ontlokt: ‘een zieke vrouw geef je toch geen paling!’

Theo de hond

Ook de kokkin Bella (Annet Malherbe) en dienstmeid Gonnie (Eva van de Wijdeven) hebben het nodige te verduren van Emma Blank, net als Bella’s zoon Meier (Gijs Naber). Gaandeweg wordt duidelijk dat de personeelsleden meer zijn dan alleen personeel.

Dat er iets vreemds aan de hand is in huize Blank blijkt al uit de hond Theo: die wordt gespeeld door Alex van Warmerdam zelf, gekleed en al.

Zuigende dialogen

Die rol als hond geeft al aan dat Van Warmerdam zijn realisme weer kruidt met allerlei absurdistische ingrediënten.

Ook de bekende zuigende Van Warmerdam-dialogen (‘het lukt niet hè, een onbekommerd uitstapje’) zorgen ervoor dat er genoeg te lachen valt, ook al zijn de meeste personages verre van sympathiek.

Gortdroog en absurdistisch

De Laatste Dagen van Emma Blank is met zijn gortdroge en soms absurdistische humor onmiskenbaar een Van Warmerdam-film.

Omdat vrijwel alle scènes zich in en om het landhuis afspelen doet de komedie toneelmatiger aan dan Ober, maar dat is nauwelijks een bezwaar. Emma Blank verdient het om net zo’n publiekstrekker als Ober te worden.

4 sterren

In 22 zalen