The Boy in the Striped Pyjamas – Mark Herman

Oorlogsdrama over een Duits jongetje dat vriendschap sluit met een joods jongetje aan de andere kant van een hek.

Wie het boek The Boy in the Striped Pyjamas heeft gelezen weet dat het briljante van het boek is dat je niet meteen weet waar en wanneer het zich afspeelt. Het is namelijk geschreven vanuit het perspectief van een achtjarig jochie, Bruno. Langzaam wordt – in het boek - duidelijk dat dit het zoontje is van een SS-er, ten tijde van nazi-Duitsland.

Bommenwerpertje spelen

De film opent meteen met een vlag met een hakenkruis erop, zodat het verrassingselement weinig subtiel ongedaan wordt gemaakt. Terwijl joden uit Berlijn worden afgevoerd spelen onbezorgde Duitse kinderen, waaronder Bruno, bommenwerpertje. Bruno kijkt pas zorgelijk wanneer vader vanwege zijn werk met zijn gezin naar een afgelegen plaats ver buiten Berlijn moet verhuizen.

Boerderij vol pyjama’s

Daar heeft Bruno geen vriendjes en verveelt hij zich dood. Tot hij via de tuin op avontuur uitgaat en een ‘boerderij’ ontdekt waar mensen in ‘gestreepte pyjama’s’ werken. Hij sluit vriendschap met een van hen, het triest kijkende jochie Schlomo. Bruno gaat regelmatig langs bij zijn vriendje, maar hij blijft naiëf; hij snapt niet waarom Schlomo niet een keer bij hem komt spelen.

La Vita e Bella

Voor wie het boek niet kent kan The Boy in the Striped Pyjamas nog best ontroerend zijn, maar de film wringt aan alle kanten. Ten eerste spreken alle Duitsers Engels, wat storend blijft. Bovendien heeft het jochie dat voor Schlomo is gecast een te dik gezicht voor een jongen in zijn situatie. Het gesol met kinderen en oorlog is niet zo stuitend sentimenteel als in Roberto Benigni’s draak La Vita e Bella, maar wie dat een prachtige film vond zal hier ook wel door worden geroerd.

In 28 zalen.

Twee sterren
 

Tip de redactie