Wie verwachtte dat Eminems filmdebuut op een vette videoclip van twee uur uit zou draaien, zal verrast zijn door 8 Mile, een sobere maar knappe film waarin een ingetogen Eminem alleen aan het slot vertrouwd van het podium afspettert @@@@.

Mile is gelukkig geen clip-op-speelfilm-formaat geworden, vol schaarsgeklede bitches (vrouwen) en superstrakke wheels (auto's). Van dergelijke cliché-clips gaan er op MTV & TMF meer dan dertien in een dozijn, dus daarvoor hoef je niet naar de bioscoop.

Regisseur Hanson, een vijftiger die vooral furore maakte met L.A. Confidential, koos voor een sobere en zelfs sombere vertelling, gesitueerd in het Detroit van 1995. Motown, zoals Detroits bijnaam luidt -een verbastering van Motor Town, wat weer verwijst naar de vele autofabrieken- was toen niet bepaald een toeristische trekpleister.

Rappende Rabbit

Eminem weet er alles van, want hij groeide op in Detroit. In 8 Mile zien we hem als aankomende rapper Jimmy Smiths Jr, Bunny Rabbit voor vrienden. Zolang hij nog niet ontdekt is werkt Jimmy in een van de vele auto-onderdelen-fabrieken die Detroit telt.

Het dreunen van de machines inspireert hem tot strakke raps, maar wanneer hij ze in de undergroundclub The Shelter wil uitproberen slaat de plankenkoorts toe. Rabbit doet zijn bijnaam eer aan en staart als een verschrikt konijn in de felle lampen.

Niet vreemd als je als bleekscheet voor een geheel zwart publiek staat en je je eveneens zwarte concurrent verbaal moet aftroeven in een rap-battle van 45 seconden.

Lapzwans

Jimmy druipt af en de vernedering is compleet als hij weer bij de stacaravan van zijn moeder (Kim Basinger) moet aankloppen. Zijn vriendin heeft hem er namelijk uitgegooid en ook nog zijn auto ingepikt. En of dat nog niet erg genoeg is hokt ma ook nog met een veel jongere lapzwans die bij Jimmy in de klas heeft gezeten.

Geen wonder dat Jimmy voornamelijk rondhangt met zijn vrienden, die op een slome blanke na allemaal zwart zijn. Ze dromen ook allemaal van het hiphop-leven dat ze uit de eerder genoemde clips kennen, maar alleen Jimmy lijkt te beseffen dat het beoogde rijke leventje heel goed bij een droom zou kunnen blijven. Rijkdom en roem is net zo vluchtig als het vluggertje dat hij heeft met zijn vriendinnetje voor een week, de ambitieuze Alex (een zwoele Brittany Murphy).

Een van zijn meer praktische vrienden, symbolisch The Future geheten (Mekhi Phifer), gelooft in Jimmy's talent, ook al stond Rabbit in zijn laatste rap-battle met zijn mond vol tanden. Hij schrijft Jimmy in voor een volgende battle, hoewel Jimmy al zei daar niets voor te voelen.

Paintball-drive-by

Zal Bunny Rabbit terugkeren op het podium, en alsnog winnen? Ach, het verhaal van 8 Mile is zo dun dat de afloop net zo voorspelbaar is als de triomf van Britney Spears aan het slot van Crossroads. Hanson compenseert het magere gegeven echter met een flinke dosis sfeer, die behoorlijk authentiek aandoet.

Detroit oogt zeldzaam troosteloos, het plaatselijk vermaak is een potje paintballen vanuit de auto. Dat is tevens de enige drive by-shooting die in deze rapfilm voorbij komt, want 8 Mile is geen gladde gangster-rapper-film. Zodra de paar snelle jongens die in Detroit rondrijden een wapen tevoorschijn halen wordt er met een al even authentiek aandoende paniek gereageerd, en is er geen sprake meer van de bravoure uit de raps-battles.

Ook niet bij Jimmy 'Rabbit' Smith, die door Eminem verrassend ingetogen en bijna gedrogeerd wordt gespeeld. Of Eminem werkelijk kan acteren moet uit een rol blijken die wat verder van hem afstaat, maar als Jimmy 'Rabbit' Smith zet Marshall 'Eminem' Mathers een verrassend goede acteerprestatie neer. En als Mark Wahlberg -als hiphopper ooit bekend onder de naam Marky Mark- het lukt om een filmcarrière op te bouwen, waarom Eminem niet?

Het Parool: "een behoorlijk ingetogen, intelligente film die een verbazingwekkend authentiek beeld geeft van een lokale hiphopscene"
De Volkskrant: "geslaagd"
In 66 zalen