Dreamgirls - Bill Condon

Wervelende musical over Motown, The Supremes en Diana Ross- al heten ze anders in de film. Met Beyoncé Knowles en Eddie Murphy.

Ray en Walk the Line bewezen dat er muziek zat in verfilmingen van het leven van legendarische musici als Ray Charles en Johnny Cash. Niet alleen in commercieel opzicht: er konden ook Oscars mee verdiend worden. En na zijn Oscarwinnende titelrol in Ray keert Jamie Foxx terug in Dreamgirls, opnieuw een muziekfilm die komend weekend kans maakt op Oscars.

Zoals de titel al doet vermoeden speelt Foxx dit keer een bijrol in het verhaal, zij het in een niet onbelangrijke.

Dreamettes

Foxx is Curtis Taylor Jr, een gladde autoverkoper c.q. manager in spe die begin jaren zestig bij een talentenjacht een meisjestrio ontdekt, The Dreamettes. De drie naïeve giechelmeiden (Beyoncé Knowles, Jennifer Hudson en Anika Noni Rose) laten zich al snel inpakken door gladde prater Curtis, zeker wanneer hij ze een reeks optredens kan aanbieden als achtergrondzangeressen van James 'Thunder' Early (de voor een Oscar genomineerde Eddie Murphy, ouderwets op dreef als een soort vroege James Brown). Alleen de meest eigenwijze van het trio, Effie (Jennifer Hudson, ook voor een Oscar genomineerd), stribbelt nog even tegen omdat ze zich met haar machtige stem te goed voelt voor achtergrondzang.

Al snel veroveren de Dreamettes een plaats op de voorgrond, en worden ze populair als The Dreams. Dat is niet de enige verandering die Curtis doorvoert, want de lijvige Effie wordt opnieuw naar de achtergrond verwezen ten gunste van slanke Deena (Beyoncé).

Die oogt beter en heeft een minder 'zwarte' stem, zodat ook een blank publiek kan worden aangeboord. Dat Effie wordt gepasseerd is dubbel pijnlijk, aangezien ze op dat moment een relatie heeft met Curtis. En ook op dat vlak is ze al snel de tweede keus van de gladde Curtis. Effie kan de tweevoudige afwijzing niet aan en moet vanaf de zijlijn toezien hoe The Dreams ongekend populair worden en Deena de absolute ster van het trio.

Supremes

Dreamgirls is gebaseerd op een musical die begin jaren tachtig Broadway veroverde. Het verhaal is fictief, maar de verwijzingen naar Motown en The Supremes zijn talrijk. Deena staat uiteraard model voor Diana Ross, de Supremes-zangeres die al snel haar collega's in populariteit en ambitie voorbij streefde.

Begin jaren zeventig draaft er ook nog een piepjonge Michael Jackson-lookalike op, die met zijn broers een nummer zingt dat verdacht veel op ABC van The Jackson Five lijkt. De fantastische Eddie Murphy is lastiger te vangen: hij begint als een James Brown maar eindigt met zijn sociaal bewogen nummers als een soort Marvin Gaye.

Die sociale achtergrond geeft Dreamgirls nog een beetje diepgang. De sociaal onrustige periode waarin de film speelt dringt zich voortdurend op, maar de gladde Curtis houdt de sociale werkelijkheid van rassenrellen en Vietnam systematisch uit het repertoire, een op het blanke publiek afgestemde, witgewassen versie van soul.

Vergeleken met deze sociale achtergrond steken de personage wat schril af- zelfs in de twee en half uur die de film duurt blijven ze van bordkarton, een manco waaraan menige musical lijdt. Maar dat zal musicalliefhebbers niet deren: die hebben met Jennifer Hudson -ooit weggestemd uit American Idols, nu genomineerd voor een Oscar- hun nieuwe idool. Dat Hudson behalve zuiver vooral hard zingt maakt haar de ideale opvolgster van Whitney Houston, Mariah Carey en andere brulboeien. Zit er in het leven van Whitney Houston eigenlijk geen musical?

Het Parool: "De klootloze liedjes brengen geen eerbetoon aan de zwarte muziek, maar maken er muzak van."

De Volkskrant: "Idols-afvaller Hudson is een van de aspecten die Dreamgirls grotendeels een feestje maken om naar te kijken. "

In 39 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie