Rocky Balboa - Sylvester Stallone

Onwaarschijnlijke comeback van de zestigjarige Rocky is zo meeslepend dat je toch weer voor de sympathieke kolos valt.

De eerste Rocky maakte Sylvester Stallone in 1976 in één klap een ster. Net als de film zelf is de ontstaansgeschiedenis van Rocky een klassiek Hollywood-underdogverhaal. Berooide acteur -Stallone- schrijft script, speelt hoofdrol, en maakt een kaskraker die drie Oscars wint, waaronder Beste Film.

Stallone zelf werd genomineerd voor Beste Hoofdrol en Beste Script. Maar na vier vervolgen leek de Rocky-reeks na het slecht ontvangen Rocky V in 1990 definitief doodgebloed. En er zat ook niet meer veel leven in de acteercarrière van Stallone, een typische jaren tachtig-held.

Deprimerend

Maar net als een bokser die zijn kunstje nog niet verleerd is weigerde Stallone -60 inmiddels- de handdoek in de ring te gooien, en hij schreef een comeback voor Rocky. Die heet niet Rocky VI, maar Rocky Balboa, waarmee de hoofdpersoon voor het eerst voluit in de titel wordt genoemd alsof hij nu pas volledig als personage tot zijn recht komt.
Rocky Balboa begint ronduit deprimerend.

Rocky teert op oude roem, en vertelt in zijn restaurant belegen verhalen over legendarische gevechten. Zijn vrouw Adrian is alweer een paar jaar dood en hij heeft een moeizame relatie met zijn zoon. Alleen zijn oude coach Paulie (Burt Young) is nog een trouwe vriend van Rocky.

Maar wanneer de sombere ex-bokser op de sterfdag van zijn vrouw een sentimental journey door Philadelphia maakt, roept Paulie uit dat hij er niet meer tegen kan: Rocky leeft in het verleden. En we kunnen de oude coach geen ongelijk geven.

Maar er komen nieuwe kansen voor de oude bokser wanneer een sportprogramma een virtueel computergevecht in scène zet tussen de huidige, impopulaire wereldkampioen Mason Dixon en oudgediende Rocky, onder het motto: wie zou winnen?

Rocky wil die uitdaging op zijn zestigste nog wel eens in het echt aangaan, en gaat weer trainen. En dan klinkt eindelijk de bevrijdende Rocky-tune en bestijgt Rocky wederom in grijs trainingspak de bekende trappen in Philadelphia.

Tegelspreuken

Rocky is bij voorbaat de morele winnaar van de wedstrijd, zoals Stallone de morele winnaar is van Rocky Balboa. Want het is hem toch weer gelukt script, regie en hoofdrol voor zijn rekening te nemen van een film die in de VS goed werd ontvangen door publiek én kritiek.

Stallone heeft er op zijn zestigste vrede mee dat hij wordt vereenzelvigd met de Rocky-rol. Dat de goedmoedige lobbes dertig jaar filmgeschiedenis met zich meedraagt geeft het personage de diepgang die het script mist.

De dialogen en vele monologen bevatten genoeg tegelspreuken om een boksschool mee te behangen, maar Rocky komt ermee weg. Rocky Balboa is een sentimental journey voor de Rocky-fans die eindelijk een waardige afsluiter van de reeks krijgen. Al is het natuurlijk nóóit uitgesloten dat Rocky als gepensioneerde bokser over vijf jaar nog eens de ring in schuifelt.

Het Parool: "Stallone komt triomfantelijk weg met zijn schaamteloos sentimentele portret (..) passend monumentje"

De Volkskrant: "Stallone gebruikt alle filmclichés, maar de film komt alsnog tot leven"

In 58 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie