The Black Dahlia - Brian de Palma

Thriller gebaseerd op de waar gebeurde en nooit opgeloste moord op een aankomende actrice in Hollywood.

De tragische zaak van de 'Black Dahlia' is een van de naarste moordzaken die Hollywood ooit kreeg te verwerken. Starlet Elisabeth Short kwam nooit verder dan screentests in haar jacht op een filmrol, maar werd na haar dood wel beroemd. In 1947 werd ze gruwelijk verminkt gevonden in een weiland in Hollywood. Ze was in tweeën gesneden, dwars door haar middel, waarbij een aantal organen was verwijderd; en de uithoeken van haar mond waren uitgesneden tot een macabere grijns. De moordenaar werd nooit gevonden, maar de zaak leverde rekken vol boeken op. Het bekendste is van de hand van James Ellroy, die ook L.A. Confidential schreef.

Camera-acrobatiek

Ellroys true crime novel vormt ook de basis van Brian de Palma's thriller. De Palma neemt in zijn film de tijd zijn hoofdpersonen voor te stellen: de hardboiled rechercheurs Bleichert (Josh Hartnett) en Blanchard (Aaron Eckhart). Ze delen een ruig verleden als boksers, toen ze bekend stonden als Mr. Fire (Aaron) vs Mr Ice (Josh). Wanneer ze elkaar beter leren kennen gaan ze nog meer delen: Blanchard woont samen met de blonde Kay Lake (Scarlett Johansson) die vaak met de twee mannen uit gaat en openlijk met Bleichert flirt.

De rechercheurs zijn druk bezig met een heel andere zaak, en net als je je afvraagt of de Zwarte Dahlia nog een keer in beeld komt, wordt ze op typische Palmaeske wijze geïntroduceerd. De regisseur, die niet vies is van camera-acrobatiek (zoals het minutenlange openingsshot van The Bonfire of the Vanities) laat in een lange opname van bovenaf op de achtergrond een vrouw met kinderwagen de gruwelijke ontdekking doen, terwijl op de voorgrond een schietpartij de aandacht opeist.

Vanaf dat moment raken de beide rechercheurs op eigen wijze geobsedeerd door de Black Dahlia, en De Palma met hen. Hij put zich uit in visuele hoogstandjes en citeert daarbij gretig uit andermans én eigen films: een slow motion moord in een trappenhuis door iemand met een mes en handschoenen doet denken aan Dressed to Kill en een trappenscène uit The Untouchables. En De Palma laat zich weer van zijn voyeuristische kant zien wanneer hij zelf de regisseur speelt die Elisabeth Short bij een auditie uit de kleren praat.

Lurkende Scarlett

De Palma zorgt wel dat zijn Black Dahlia een sfeervolle film noir blijft, al maakt hij er even een zwarte komedie van in een bizarre dinerscène waarin Josh Hartnett te gast is bij de familie van Hilary Swank. Die is als -donkere- femme fatale overigens niet erg overtuigend; de blonde Johansson oogt veel zwoeler maar komt dan weer te jeugdig over als ze aan haar sigarettenpijpje lurkt. En wanneer Josh Hartnett dan ook nog zijn gleufhoed opzet is het net of twee middelbare scholieren Chinatown of L.A. Confidential zitten na te spelen. Aan die twee films kan The Black Dahlia dus niet tippen, maar ondanks de wisselvallige sfeer en de niet altijd overtuigende casting is het toch een redelijk intrigerende film geworden. Dat ligt deels aan de regiekwaliteiten van de Palma, die de kijker het verhaal in weet te slepen, maar vooral aan de tot de verbeelding sprekende zaak van de Zwarte Dahlia, die in de film weliswaar wordt opgelost maar waarvan de echte dader nooit is gepakt.

Het Parool: "De Palma en co maken (van Ellroys boek) een gloedvol en keurig plaatjesboek. Een zinloze onderneming"

De Volkskrant: "Elk shot van The Black Dahlia is een gelikte versie van de sfeervolle beelden uit Hollywoodklassiekers"
In 32 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie