Wild Romance - Jean van de Velde

Geestige Brood-biopic met Daniël Boissevain als Brood en Marcel Hensema als manager Koos van Dijk.

Vanaf het moment dat de biopic van Herman Brood werd aangekondigd spande het erom: wie zou Brood gaan spelen? Tygo Gernandt, of Ernst Löw, de broer van Victor? Het werd Daniël Boissevain, de al veel te lang onderschatte acteur die sinds All Stars, ook al van Jean van de Velde, niet meer in een grote filmrol te zien was. Maar wie hem afgelopen zomer toevallig op de Parade zag optreden met het stuk Nuvolari wist al dat Boissevain niet alleen prima kan zingen, maar ook een publiek kan inpakken.

Voorschotje

Wild Romance begint met Hermans fatale sprong van het Hilton, vijf jaar terug, en eindigt met zijn begrafenis. Maar tussen deze beklemmende momenten in zit vooral de lol van de vrolijke beginjaren (1974-1979) van Brood én Koos. Die Koos is natuurlijk de onvermoeibare manager Koos van Dijk (heerlijke rol van Marcel Hensema) die met dikke bakkebaarden en dun hoofdhaar in het Groningen van 1974 Herman benadert voor een optreden in Koos' café 't Pleintje te Winschoten. Herman zit half stoned achter de piano en vraagt voor het eerst, maar zeker niet voor het laatst, om een voorschotje. Als Koos dit overhandigt ziet hij pas dat Herman achter de piano door een meisje wordt gepijpt.

Daarmee is de toon gezet voor de film én voor de relatie Brood-Koos. Uiteraard is Brood te laat voor het optreden, waarop Koos boos uitroept: dit doe ik dus nooit meer! Maar wanneer Herman het publiek binnen één nummer inpakt weten stelt Koos zijn mening bij. En hij zit helemaal aan Herman vast als deze in de vroege ochtenduren aanbelt bij de doorzonwoning van Koos en zijn vrouw Ria met het verzoek of Koos even een zeker 'Kontje' wil bellen, om haar een abortus aan te praten. En het zal ook niet de laatste keer zijn dat Koos zo'n vreemd verzoek krijgt.

Kluchtig

Van de Velde mikt in Wild Romance op de gulle lach, met een lekker vet aangezette zeventiger jaren-vormgeving en een Brood die vol schelmenstreken zit. Koos scheert weliswaar zijn kop kaal om zijn imago hipper te maken, maar blijft de brave burger die thee drinkt en hooguit 60 rijdt waar je 50 mag. Misschien is de film bij vlagen wel erg kluchtig, maar het brengt in elk geval het speelplezier in herinnering dat de Brood van de jaren zeventig kenmerkte. En een kwajongen is hij natuurlijk altijd gebleven.

Dat het verhaal vooral via Koos wordt verteld leverde Van de Velde nogal wat kritiek op, maar naar mijn mening werkt het juist sterk: Koos was immers de sturende factor in de carrière van Brood en is bovendien minder bekend dan Herman zelf. Wanneer de film voor Brood als hoofdfiguur had gekozen had Boissevain geen kans gehad als Brood-imitator; nu blijft hij een mooie mysterieuze maar charismatische en zeker geen deerniswekkende figuur. Wild Romance is niet de ultieme Brood-biopic, daarvoor had Brood teveel kanten, en daarom pikte Van de Velde ook juist de beginperiode eruit. Wild Romance is wél swingend (zeker voor wie even was vergeten wat een geweldige muziek Brood ooit met zijn Wild Romance maakte), erg grappig en aan het eind ook nog eens ontroerend.

Het Parool: "komt niet verder dan het cliché seks, drugs en rock-'n-roll (..) Boissevain Broods mist charisma, snedigheid en zelfspot"
De Volkskrant: "snoer van rock 'n' roll-clichés (..) Daniël Boissevain is voortreffelijk in de hoofdrol"
In 55 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie