Jack Nicholson mag graag een potje schmieren om het publiek te behagen. Jack hoeft zijn wenkbrauwen maar op te trekken, vervolgens een sarcastische opmerking te plaatsen en we zijn verkocht. Het knappe aan About Schmidt is dat hij die bekende truucjes volkomen achterwege laat en desondanks volkomen overtuigt. @@@@

Warren Schmidt is een uitgebluste man die als een zombie met een gemaakte glimlach zijn pensioenfeest uitzit. Een rustig pensioen zit er ook al niet in voor hem, want zijn vrouw wil eindelijk met hem een reis gaan maken in de monsterlijk grote camper die hij voor haar heeft gekocht. Maar wat moet Warren met die vrouw, waarnaast hij al 42 jaar wakker wordt en die hem dwingt zittend te plassen, 'vanwege de spetters'? Wanneer ma Schmidt hem 'verrast' met een ontbijt in de camper spreekt Schmidts gezicht boekdelen: hij zou nog liever ter plekke doodblijven.

Ndugu

Tot zijn ontsteltenis valt niet Schmidt, maar zijn vrouw plotseling dood neer, bij het stofzuigen. Net nu Schmidt een brief heeft gepost naar een pleegkind in Tanzania, die hij ongezouten de waarheid heeft verteld over zijn vergooide leven. Niet dat de zevenjarige Ndugu een flauw benul zal hebben waar Schmidt het over heeft, maar zo weet de kijker tenminste zeker hoe verbitterd Schmidt is. En komt de sarcastische Jack Nicholson zoals we die kennen toch nog even naar boven, zij het in voice-over. Want in zijn omgang met andere mensen blijft Schmidt 'in character': zijn verbitterde gevoelens verbergend achter een beleefde glimlach.

Waterbeddenverkoper

Zo vindt Schmidt dat zijn dochter (Hope Davis) een betere man zou kunnen trouwen dan de leeghoofdige waterbeddenverkoper met het wanstaltige staartje (Dermot Mulroney) die zijn aanstaande schoonzoon dreigt te worden. Hij besluit echter zijn vooroordelen in te slikken en met die monsterlijk grote camper de bruiloft tegemoet te reizen, en daarmee zijn schoonfamilie. Maar ter plekke blijkt de schoonzoon nog de meest normale van de familie.

Diens oversekste moeder (Kathy Bates) deinst er niet voor terug poedelnaakt bij weduwnaar Schmidt in het bubbelbad te stappen. Het levert een hilarisch ongemakkelijk tafereel op, ook voor de toeschouwer, die ongetwijfeld niet zat te wachten op een naaktscène van Kathy Bates.

Kerstboodschap

About Schmidt grossiert in dergelijke tragikomische scènes en dat maakt de film een perfecte kerstfilm. De boodschap dat er in elke familie wel wat loos is wordt gelukkig zonder al te veel moralisme gebracht. Want uiteraard is niet deze moraal, maar Nicholson de trekker van About Schmidt, als de verbitterde man die elk moment gal kan gaan spuwen.

Voortdurend verwacht je een van Nicholsons typerende sarcastische uithalen, maar zelfs op de bruiloft van zijn dochter blijft Schmidt een brave schlemiel. Dat Nicholson zelfs dan niet uit zijn rol valt -door naar een beproefd truucje uit te wijken om zijn vaste publiek te behagen- is knap, en maakt About Schmidt spannend en ontroerend tegelijk.

Het Parool: "ambivalente film"
De Volkskrant: "egoïstische man om van te houden"
In 19 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm