Smakelijk Duits drama over de platonische relatie tussen een dikke kok en de moeder van een meisje met het syndroom van Down.

Films over lekker eten gaan er altijd in, mits in mate genuttigd. Zo om de paar jaar is er een smulpaapfilm die het arthouse-circuit verovert: 20 jaar terug was dat Babette's Feast, vijf jaar later Como Agua Para Chocolate, en tien jaar terug Big Night. Afgezien van het minder bekende Bella Martha (2002) staan gastronomische cinefielen alweer een tijdje droog, maar ze komen met Eden prima aan hun trekken.

Slow food

Eden is een Duitse tragikomedie over slow food en het genot dat in kleine pleziertjes schuilt. Kok Gregor (Josef Ostendorf) is een ware gastronoom maar hij houdt het graag klein: hij heeft een bescheiden restaurant waarvoor een enorme wachtlijst bestaat. Graag mag hij de horeca elders beoordelen en als hij op een dag ergens op een terras zit wordt hij nogal nurks bediend door serveerster Eden (Charlotte Roche).

Ook haar dochtertje Leonie, een 5 jarig meisje met het syndroom van Down, is op het terras aanwezig en wanneer ze in een fontein dreigt te vallen redt Gregor haar net op tijd. Eden en Gregor raken aan de praat en Gregor maakt voor de verjaardag van Leonie een chocoladetaart. Zodra Eden ervan proeft beseft ze wat ze al die jaren heeft gemist en ze gaat steeds vaker bij Gregor langs.

Haar man Xavier zit de bezoekjes met toenemende jaloezie aan, hoewel de relatie tussen Eden en Gregor strikt platonisch is en Gregors lekkernijen het ingedutte huwelijk tussen Xavier en Eden juist weer een nieuwe stimulans geven.

Publieksprijs

Eden is een onvervalste feelgoodmovie met ingrediënten die hun uitwerking zelden missen: als een lieve, dikke kok al niet ontroert dan toch zeker een smullend meisje met het syndroom van Down. De film won begin dit jaar dan ook de publieksprijs op het filmfestival van Rotterdam. Enerzijds begrijpelijk: te midden van festivalfilms die de ellende op de wereld inpeperen is zo'n feelgoodmovie al snel een welkome afwisseling. Maar aan de andere kant ook te veel eer, op een festival waar ook Brokeback Mountain en Good Night and Good Luck draaide. Eden is een sympathieke film, maar ook niet vies van effectbejag en instant-ingrediënten. Dus toch meer fastfood dan slow food, eigenlijk.

Het Parool: * *
"De mierzoete film tast helaas ook het glazuur van onze tanden aan (..) behaagziek" -

De Volkskrant: * *
"Weinig overtuigend (..) weinig intrigerende ingrediënten (..) zwak slot" -

In 15 zalen