Hilarische avonturen van de Kazachstaanse nepcorrespondent zorgen voor lachkramp in en schaamrood op de kaken.

Half oktober bracht Borat, het typetje van de Britse komiek Sacha Baron Cohen, een memorabel bezoek aan Nederland. Vele cameraploegen rukten uit voor een voorgekookte persconferentie en het rode loperspektakel, maar wie meer dan registratie zag zal zijn opgevallen dat Baron Cohen als Borat vooral dezelfde grappen regelmatig recyclede.

De trotse melding dat Kazakstan recordhouder is wat betreft de export van schaamhaar kwam herhaaldelijk langs, evenals de grap dat geestelijk gestoorden in Kazakstan wel degelijk goed behandeld werden: er was net een nieuw kooiencentrum geopend waarin je ze kon voeren. Die herhaling wekte de indruk dat Borats repertoire beperkt is. Maar fans hoeven niet te vrezen: de film bevat zoveel meesterlijke invallen en spontane situaties dat het resultaat niet alleen origineel maar vooral zeldzaam hilarisch is.

Uit de tent gelokt

Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan is een bizarre kruising tussen Jackass, South Park en Michael Moore's documentaires. De opzet is simpel, maar doeltreffend: Borat reist met zijn moddervette producer Azamat Bagatov (Ken Davitian) naar de VS en stelt zich ter plekke zo naïef mogelijk op. Of het nu rij-instructeurs zijn of wapenhandelaars, feministen of rodeocowboys, Borat weet ze met zijn gespeelde onschuld mijlenver uit de tent te lokken.

De -joodse- komiek ventileert voortdurend antisemitische en seksistische vooroordelen, maar de Amerikanen zijn óf te braaf om er tegenin te gaan, óf zo rechts dan wel dom dat het hen niet eens opvalt. Zoals de wapenhandelaar die zonder met zijn ogen te knipperen antwoord geeft op Borats vraag welk wapen het beste is om op joden te jagen. Zodoende zet Borat niet zozeer Kazakstan, maar 'the US and A' voor schut.

Van de pot gerukt

Wie Borat al kende van de korte reportages in Da Ali G. Show weet hoe hilarisch én gênant deze werkwijze kan zijn, maar verrassend genoeg werkt hij ook op speelfilmlengte, iets wat niet gezegd kon worden van de Ali G-film. Borats film is een aaneenschakeling van volkomen van de pot gerukte scènes die nauwelijks na te vertellen zijn, want als je ze ziet geloof je je ogen al nauwelijks.

Zoals bij de geïmproviseerde scène waarin een naakte Borat zijn blote producer dwars door een hotel achtervolgt, waar ook nog eens een congres plaatsvindt. Of de volkomen bizarre scène waarin Borat zijn droomvrouw Pamela Anderson probeert te veroveren. Jackass is er niets bij, want Borat gaat een stapje verder en blijft zelf ook niet altijd buiten schot. U komt gegarandeerd met rode konen naar buiten, of het nu is van het schaamrood op de kaken, of van de lachkramp.

Het Parool:
"Eén van de beste komedies van de laatste jaren (..) een krankzinnige film die de lachspieren en de hersenpan beroert" -

De Volkskrant: * * * *
"Nietsontziend (..) feilloos (..) het grootste wonder is Sacha Baron Cohens volmaakte transformatie" -

In 65 zalen