Little Miss Sunshine - Jonathan Dayton/Valerie Faris

Geestige roadmovie rond een compleet geschifte familie waarvan de jongste aan een mini-missverkiezing wil deelnemen.

Volgende week laat Borat op zijn reis door Amerika zien dat Amerikanen behoorlijk getikt zijn, maar deze week bewijzen de Amerikanen dat zelf ook al in de roadmovie Little Miss Sunshine. De komedie was een onverwachte zomerhit in de VS, een zogenaamde sleeper: een film waarvan niet veel verwacht wordt en die vanuit een bescheiden begin steeds meer publiek trekt.

Proust en Nietzsche

Centraal in de film staan de Hoovers, een gezin neuroten en losers eerste klas. Gezinshoofd Richard Hoover (Greg Kinnear) is een mislukte motivatiecoach die slecht gevulde zalen afreist met zijn Refuse to Lose 9-stappen programma, maar zelf een enorme loser is. Zijn vrouw Sheryl (Toni Collette) is redelijk normaal, maar haar broer (40 Year Old Virgin Steve Carell) is een suïcidale homoseksuele Proustspecialist. Zoonlief Dwayne (Paul Dano) heeft meer met Nietszche en is een boze puber die al maanden niet heeft gepraat. Zijn jongere zusje Olive (Abigail Breslin) is het zonnestraaltje van de familie en bereidt zich al heel haar leven voor op een optreden in een missverkiezing. Dat ze dik en brildragend is en daardoor geen kans maakt wil niemand haar vertellen. Zeker haar coach niet, grootvader Hoover (Alan Arkin) een pornoliefhebber die uit het bejaardentehuis is gezet vanwege heroïnegebruik.

VW-busje

Inderdaad, geen standaardgezin, maar door omstandigheden die alleen een filmscript kan bedenken zijn ze gedwongen samen in een busje naar de minimissverkiezing van Olive af te reizen. De trip is 1300 km lang en het vervoermiddel een oud VW-busje dat al snel moet worden aangeduwd om te kunnen starten en waarvan de claxon het ook nog zal begeven. En hoewel niet iedereen de eindstreep zal halen groeit de familie nader tot elkaar.

Voorspelbaar? Misschien, maar zeker niet klef. Scherpe, geestige dialogen en onverwachte gebeurtenissen zorgen ervoor dat Little Miss Sunshine steeds een andere bocht inslaat dan een standaard feelgoodmovie zou doen. Zo weten de makers vals sentiment te vermijden terwijl de kijker toch met de vreemde Hoovers gaat meevoelen. Zélfs met die onuitstaanbare vader die zijn dochter anorexia aanpraat wanneer ze onderweg een ijsje wil bestellen.

Het Parool:
"een bewonderenswaardige balans tussen doldwaze klucht en menselijke tragedie. (..) Chagrijnig de bioscoop verlaten is uitgesloten"
In 15 zalen

Bekijk trailer

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie