Coming of age drama over een Canadees kerstkind dat in de jaren zestig opgroeit met vier broers.

Het coming of age drama is een lastig maar dankbaar genre. Lastig, want het opgroeien van de hoofdpersoon vereist dat diens rol door verschillende acteurs wordt gespeeld, en dat levert nog wel eens minder geslaagde overgangen op. Maar tegelijkertijd dankbaar, want met een goede aankleding en welgekozen muziek wordt al snel een herkenbaar sfeerbeeld neergezet, zeker voor toeschouwers die in dezelfde periode zijn opgegroeid.

Dat realiseerden de makers van de Canadese film C.R.A.Z.Y. zich ook, en een groot deel van het budget ging dan ook in het aankopen van muziekrechten zitten. Maker Vallée (regie, script, productie) leverde voor zijn levenswerk zelfs een deel van zijn honorarium in om nummers als nummers White Rabbit van Jefferson Airplane en Space Oddity van David Bowie te verkrijgen, en dus krijgen we ze uitgebreid te horen.

Canadees kerstkind

Maar muziek speelt ook een belangrijke rol in het leven van Zachary, geboren op kerstdag 1960 in het Canadase Québec. Zijn Franstalige vader mag op kerstdag graag Charles Aznavour playbacken, maar houdt nog meer van de zeer Amerikaanse countryzangeres Patsy Cline. Zac is een buitenbeentje, de vierde van een reeks zonen die uiteindelijk tot een vijftal zal uitgroeien.

Zijn drie oudste broers zijn een woeste rocker, een brildragende boekenwurm en een sportieveling, maar Zac houdt meer van muziek. Die kant waardeert zijn vader wel aan hem, maar hij is tegelijk bang dat zijn zoon tot een mietje zal uitgroeien. Moederskindje Zac tobt als tiener nog steeds met zijn geaardheid, terwijl zijn oudste broer, Raymond, echt in de problemen raakt.

Maar deze wat dunne rode draden dienen vooral om een fraai sfeerbeeld over opgroeien in de jaren zestig, zeventig en tachtig aan op te hangen. Dat is natuurlijk al vaker gedaan, maar de aparte Canadese combinatie van Franstalige personages in een Amerikaans aandoende omgeving geeft C.R.A.Z.Y. een originele insteek. De muziek en de universele tienerproblematiek maakt de film aan de andere kant ook buiten Canada herkenbaar.

Aanstekelijk

C.R.A.Z.Y. is daarom zeker niet origineel maar wel reuze aanstekelijk, zeker voor wie uit hetzelfde bouwjaar komt als Zac. De film is ook gebaseerd op jeugdherinneringen van Vallée en mede-scriptschrijver François Boulay. De film heeft humoristische maar ook sentimentele momenten, en de kinder- en tienerrollen zijn prima bezet.

Het verhaal zelf is wat te mager om dik twee uur mee te vullen, maar je gaat daardoor wel meeleven met Zac en zijn familie. En de muziek mag dan af en toe wat te nadrukkelijk zijn, hij is goed gekozen om een goed sfeerbeeld neer te zetten. Daarmee is C.R.A.Z.Y. een bijna epische film over een betrekkelijk gewone familie.

Het Parool:
"Een onbesuisde ode aan de verbijsterende caleidoscoop die het leven kan zijn (..) recht vanuit het hart gemaakt" -

De Volkskrant:
"Het zijn vooral de confrontaties tussen (de vader en de zoon) die diepgang geven aan de vlotte en speelse buitenkant van C.R.A.Z.Y." -

In 5 zalen