Na de vijfklapper Out of Sight, The Limey, Erin Brockovich, Traffic en Ocean's Eleven leek het wel of alles wat Steven Soderbergh aanraakte in goud veranderde- net als bij die andere Steven S. Maar waar ook Spielberg wel eens onderuit gaat (A.I.!), slaat ook Soderbergh de plank wel eens mis. Zoals in de mislukte Hollywood-satire Full Frontal. @@

Waar in de wel geslaagde Hollywood-satire Simone eerder deze herfst werd gekozen voor een overdreven gestileerde aanpak, kiest Soderbergh voor de low budget aanpak. Letterlijk, want zelfs Julia Roberts moest haar eigen kleding meenemen naar de set en kon evenmin op een chauffeur, stiliste of cateraar rekenen. Met een knipoog naar de uit 1995 daterende (en allang weer achterhaalde) 'Gelofte van Kuisheid' van de Deense Dogma-filmers had Soderbergh zijn eigen tien regels voor het maken van Full Frontal opgesteld. Regel tien daarvan luidde: 'Gij zult plezier hebben, of gij het nu wilt of niet.' Het leverde veel voorpubliciteit op, want wie wil er nu niet lezen dat diva Julia in haar eigen auto naar de set moest komen.

Leentjebuur

Maar een leuke film heeft het gegeven helaas niet opgeleverd. Soderbergh heeft met zijn zwieberende camera en schokkerige montage alleen uiterlijk een Dogma-film gemaakt. Festen maakte als meest geslaagde Dogma-film echter geen verpletterende indruk door zijn vorm, maar door de inhoud. En Full Frontal irriteert vooral, met zijn nodeloos ingewikkelde plot, waarvoor Soderbergh weer dankbaar leentjebuur heeft gespeeld bij Robert Altman (Short Cuts, The Player).

Full Frontal volgt een dag lang een handjevol personages die in de omgeving van Hollywood wonen en/of werken. Hun onderlinge relaties worden in de loop van de film steeds duidelijker, en voorts zijn ze allemaal uitgenodigd op het feestje van een oversexte filmproducent (alsof er kuise producenten bestaan in Hollywood!). Die producent wordt, met een imponerende erectie, gespeeld door X-Files' David Duchovny.

Hitler

Full Frontal heeft met zijn vele improvisaties zeker zijn momenten, vooral als de uit Frasier bekende David Hyde Pierce aan het woord is. Zijn neurotische tirade op zijn dunner wordende haar en daklozen met een volle haardos is erg vermakelijk. En ook de Hitler-acteur die teveel in zijn stuk The Sound and the Fuhrer (!) opgaat is meesterlijk. Het moment waarop hij Eva Braun modieus afwijst met het argument dat "het werk teveel van hem vergt om er een relatie op na te kunnen houden" is kostelijk.

Maar dat zijn te weinig momenten om een film, met een moeizame film-in-een-film-constructie en een overdosis half-geslaagde inside jokes goed te kunnen maken. Misschien moet Soderbergh voortaan toch meer tijd uittrekken voor zijn films. Want de opvolger van Full Frontal, de SF-film Solaris, ligt ook al klaar en gaat hier begin volgend jaar uit, een jaar na Soderberghs vorige, Ocean's Eleven. Nog een argument om Full Frontal over te slaan, ondanks de bijdrage van Julia Roberts én een klein rolletje van Brad Pitt.

Het Parool: "gekmakend pretentieus gedrocht (..) in één woord: gênant"
De Volkskrant: "nietszeggende en toonloze monologen (..) een regisseur die door gebrek aan ideeën vervalt in maniertjes (..) laag voor laag even oninteressant"
In 5 zalen

@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm