Langverwachte terugkeer van de bekendste superheld, die het weer opneemt tegen zijn aartsrivaal Lex Luthor (Kevin Spacey).

Er zijn bijna twintig jaar verstreken sinds de laatste Superman-film in de bioscoop draaide, de magere sequel Superman IV: The Quest for Peace (1987). In de tussenliggende periode heeft het merk Superman echter nauwelijks aan kracht ingeboet, dankzij de televisie.

Eerst was er de tv-serie Lois & Clark, waarin vooral Supermans alter ego Clark Kent centraal stond (en de rol van Lois Lane overigens werd gespeeld door Teri Hatcher, de latere Desperate Housewife). Vervolgens kwamen de jeugdjaren van Superman/Clark Kent aan bod in de tv-serie Smallville. Zo hield de televisie Superman overeind, maar deze week keert de klassieke superheld ook weer terug in de bioscoop: Superman Returns!

Nicolas Cage

Na het succes van Spider-man was het een kwestie van tijd voor ook Superman dankzij steeds betere digitale effecten weer door het luchtruim zou zweven. Maar terwijl vliegen tegenwoordig een fluitje van een cent is in superheldenfilms, bleek het vinden van een geslaagde mix van hoofdrolspeler, regisseur en script een stuk lastiger. Vele namen werden geopperd, en stripfan Nicolas Cage (die zijn zoon Kal-El noemde, de echte naam van Superman) heeft ooit het supermankostuum gepast om onder regie van Tim Burton de held te gaan spelen, maar ook dat project werd op het laatste moment afgeblazen.

Superman Returns kwam pas echt aan het rollen toen Supermanfan Bryan Singer zich ermee bemoeide. Hij liet de X-Men-films ervoor in de steek en verruilde van regiestoel met Brett Ratner, die ooit verbonden was aan de Superman-film en nu X-Man 3 regisseerde. Singer koos als schurk Kevin Spacey, Oscarwinnaar voor Singers eigen The Usual Suspects. Hij ging de rol van Supermans kaalhoofdige aartsvijand Lex Luthor spelen. Voor de rol van de blauwgeklede superheld koos Singer de volledig onbekende soapacteur Brandon Routh.

Slikken

In Superman Returns keert Superman na vijf jaar afwezigheid terug in Metropolis. Veel is in de tussentijd veranderd: Lois Lane (Kate Bosworth), de eeuwige liefde van Superman/Clark Kent, heeft intussen een relatie en een kind. Ze heeft bovendien de Pulitzer Prijs gewonnen voor haar journalistieke essay 'Waarom de wereld Superman niet nodig heeft'. Dat is dubbel slikken voor Kent, die ook weer als journalist bij The Daily Planet komt werken.

Maar aan de andere kant is er ook weer niet zoveel veranderd in vijf jaar: Lex Luthor is zijn gevangenisstraf ontlopen omdat Superman bij de rechtszaak niet als getuige kwam opdagen. En dus bedreigt Luthor weer ouderwets de wereldvrede met een duivels plan dat de overstroming van de VS behelst. Lois Lane komt daar echter achter wanneer ze op de boot van Luthor spioneert, samen met haar zoontje nog wel. Zo heeft Superman al weer snel zijn handen vol: hij moet Lois Lane redden, én de rest van de wereld erbij. Zoals verwacht steelt Spacey als schurk de show, wat niet moeilijk is: hij heeft de beste tekst, terwijl Routh in zijn dubbelrol vooral naïef en braaf moet zijn.

Vermomming

Superman Returns is een welkome terugkeer van een superheld in vorm. Wanneer Superman aan het begin van de film een neerstortend vliegtuig redt en olijk aan omstanders meldt dat vliegen statistisch gezien nog steeds de veiligste manier van vervoer is, lijkt het alsof hij nooit is weg geweest. Maar juist zo'n naïef commentaar klinkt alsof 9/11 nooit heeft plaatsgevonden. Anders gesteld: Superman past toch minder in de 21e eeuw dan zijn tobberige collega's Batman en Spider-man, die veel cynischer zijn. Bovendien zijn ze gemaskerd, in tegenstelling tot Superman, die slechts een bril gebruikt om zich als Clark Kent te 'vermommen'. Dat een Pulitzer Prijs-winnende journaliste als Lois Lane nooit doorheeft dat Clark Kent en Superman dezelfde persoon zijn, blijft de achilleshiel van het dubbelrol-gegeven, zeker in 2006.

Daar komt bij dat de film voor het simpele verhaal dat verteld moet worden met twee en half uur veel te lang is. Vooral de aanloop neemt teveel tijd in beslag, al is het wel een handige samenvatting van het voorafgaande voor niet-ingewijden.

Het is goed om Superman terug op het witte doek te hebben, maar Superman Returns bewijst ook dat de superheld eigenlijk niet meer van deze tijd is. Misschien was Supermanfan Singer toch niet de meest geschikte regisseur om zijn idool te verfilmen. Want het blijft nu gissen wat Tim Burton -verantwoordelijk voor de wederopstanding van Batman in de eerste twee Batmanfilms- van de superheld had gemaakt.

Het Parool:
"opmerkelijk onevenwichtig (..) bij vlagen spreken de held en zijn avonturen tot de verbeelding"
De Volkskrant:
"alles is hetzelfde gebleven in Supermans wereld"

In 95 zalen