Drama met Salma Hayek en Colin Farrell, gebaseerd op de boeken van John Fante.
#

Bekijk video: Modem/ Breedband

De vrouwenfilm van deze WK-week is ongetwijfeld Ask the Dust, waarin Salma Hayek en Colin Farrell er op hun meest glossy uitzien, ook al speelt de film tijdens de crisistijd. Farrell is een aanstormend schrijver genaamd Arturi Bandini, die in de jaren dertig van de vorige eeuw in Los Angeles is neergestreken om het definitieve boek over de stad te schrijven. Hayek is de serveerster Camilla waarmee Bandini een verhouding krijgt.

Alter ego

Mocht de naam Bandini bij de filmliefhebber een belletje doen rinkelen dan kan dat kloppen. Want de film Wait Untill Spring, Bandini (1989) van Dominique Deruddere was net als Ask the Dust gebaseerd op de boeken van de schrijver John Fante (1909-1983). Ask the Dust is deels biografisch, want ook Fante was tijdens de crisisjaren een sappelende schrijver.

Bandini was zijn alter ego, zoals Charles Bukowski in zijn boeken het fictieve personage Henry Chinaski opvoerde, onlangs in Factotum nog gespeeld door Matt Dillon. Die had tenminste nog moeite gedaan om op een pafferige alcoholist te lijken, maar Farrell ziet er opvallend fris uit voor een berooide schrijver.

Romannetje

Dat is ook een van de bezwaren die elders in recensies te lezen zijn: het is allemaal te glad en te braaf, waardoor het meer een verfilmd romannetje dan een verfilmde roman lijkt. Terwijl de regisseur van Ask the Dust niet de minste is: Robert Towne schreef Chinatown (1974), dat zich ook al afspeelde in Los Angeles, in diezelfde jaren dertig. Voor Chinatown won Towne een Oscar en dat wapenfeit wordt op het (Amerikaanse) affiche nog even gememoreerd.

Het geeft al te denken wanneer je een nieuwe film moet aanprijzen met een prestatie van ruim dertig jaar terug. Ask the Dust is voor liefhebbers van mooie plaatjes die graag wegzwijmelen bij mooi verzorgde armoedzaaiers, gespeeld door Hayek en Farrell.

Het Parool: "de stekelige kanten van Bandini zijn keurig gladgestreken (..) Ask the dust wordt nooit een zinderend liefdesdrama."
De Volkskrant: "steriele verzameling clichés"
In 15 zalen