Broeierige thriller met Bruce Willis als oudere inspecteur en Mos Def als de getuige die hij moet beschermen.

Bekijk video: Modem/ Breedband

Met het snikhete weer van de afgelopen week hebben de bioscopen -die ook nog concurrentie ondervinden van het WK- het extra zwaar gehad. In Amerika is de zomer juist het belangrijkste bioscoopseizoen: de grootste blockbusters worden daar juist in de zomer ingezet. Want wanneer het in de VS warmer wordt zoekt iedereen verkoeling bij de airconditioning van de bioscoop. Het publiek is daar trouwer, maar ook de zomers zijn betrouwbaarder dan de grillige Nederlandse zomers. Maar goed: wie na een tropische Nederlandse week in stijl wil genieten van een broeierige thriller, is bij 16 Blocks aan het juiste adres.

Afgepeigerd

16 Blocks speelt in Manhattan, New York, tijdens een warme zomerdag. De film is niet alleen bijna in real time opgenomen (de thriller beslaat nog geen dag), maar ook in New York zelf. Wat opmerkelijk is, want om de kosten te drukken wijken filmmakers vaker naar Canada uit, waar de straten van pakweg Vancouver aardig voor Manhattan kunnen doorgaan. Dat oudgediende Richard Donner (Lethal Weapon 1 t/m 4, Superman, The Omen- het origineel) voor het echte New York koos draagt flink bij aan de authenticiteit van de film.

Vergelijkingen met broeierige drama's als Dog Day Afternoon werden al snel gemaakt, maar met die klassieker kan 16 Blocks zich ook weer niet meten. Wat niet wegneemt dat het een puike thriller is, met een sterke rol van Bruce Willis.

Willis speelt Jack Mosley, een afgepeigerde rechercheur die zijn scherpte al jaren kwijt is door een drankprobleem. Zwetend en hinkend sjokt hij door het politiebureau en krijgt hij allerlei klotenklusjes opgedragen. Zo moet hij na een lange nachtdienst een praatgrage getuige, Eddie (Mos Def), 'even' naar de rechtbank brengen. Zestien straten verderop, maar dat kost Mosley een hele film- vandaar de titel. Onverlaten willen de praatgrage getuige namelijk graag het zwijgen opleggen, maar dat laat Mosley niet gebeuren. Zijn door drank verdoofde politie-instinct wordt hardhandig wakker geschud wanneer hij Eddie ternauwernood van een aanslag weet te redden.

Hindernissen

Bruce Willis begint dus als sloffende vijftiger, maar ontpopt zich toch weer als held, al blijven Die Hard-achtige stunts achterwege. Het is op het randje van het geloofwaardige, maar Willis komt ermee weg. Ook riskant is het irritante stemmetje dat Mos Def de hele film meent op te moeten zetten als de simpele ziel Eddie. Wie beide hindernissen weet te nemen heeft aan 16 Blocks een hele behoorlijke thriller, die versleten thema's als corruptie in het politieapparaat een aardige draai weet te geven. Geen Dog Day Afternoon 2, meer een filmversie van NYPD- ook niet onaardig.

Het Parool: "16 Blocks lijkt te zijn gemaakt met een lijst clichés in de hand die allemaal moesten worden afgeturfd. Alles zit erin, behalve originaliteit."
De Volkskrant: "met zijn rauwe portret van New York geeft Donner de ouderwetse formulefilm een behoorlijke kracht mee"
In 40 zalen