Marie Antoinette (Kirsten Dunst) als verveelde tiener op Versailles. Kostuumfilm met moderne soundtrack.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

In kostuumfilms staat authenticiteit altijd voorop. Weg is de sfeer als er een digitaal horloge in beeld komt tijdens een epos over de kruistochten. Sommige regisseurs kiezen ervoor een klassiek verhaal in het heden te situeren, zoals Baz Luhrmann met zijn William Shakespeare's Romeo + Juliette.

Maar af en toe zoekt een historische film bewust anachronismen op, bij voorbeeld in het gebruik van hedendaagse muziek. Het werd gedaan in A Knight's Tale, een middeleeuws verhaal rond toernooiridder Heath Ledger, maar wel met nummers van Queen en David Bowie. Sofia Coppola past deze sfeervolle stijlbreuk ook toe op Marie Antoinette.

Ingesnoerd

De Oostenrijkse Marie Antoinette (hier gespeeld door Kirsten Dunst) werd eind achttiende eeuw op haar veertiende uitgehuwelijkt aan Louis XVI, de Franse troonpretendent die ook nog maar een tiener was. Het was een verstandshuwelijk dat vooral diende de betrekkingen tussen Frankrijk en Oostenrijk te bestendigen.

Daarom was het de bedoeling dat er snel voor nageslacht werd gezorgd, en de huwelijksnacht werd dan ook ingeleid door de volledige hofhouding en vertegenwoordigers van de kerk. Maar de naïeve Louis XVI (Jason Schwartzman, de neef van Sofia Coppola) had helemaal geen oog voor zijn bruid, en het duurde zeven jaar voor het huwelijk geconsumeerd werd, zoals dat heet.

In de tussentijd was Marie Antoinette het mikpunt van spot en geroddel aan het hof en voelde ze zich letterlijk ingesnoerd door de verstikkende etiquette. Ze vluchtte in feesten en buitensporig koopgedrag, en vooral dat laatste gaf haar zo'n slechte naam, zeker in een periode dat het Franse volk verhongerde. Terwijl de Franse revolutie nabij was zou de onwetende Marie Antoinette haar volk hebben geadviseerd dat ze maar cake moesten eten als ze geen brood hadden. Een historisch citaat dat Coppola in haar visie op Marie Antoinette als een verzinsel afdoet.

Haar Marie Antoinette is een tiener die als een kat in een vreemd pakhuis ronddoolt, zoals Scarlett Johansson met een jetlag door Tokyo zwierf in Lost in Translation, Coppola's vorige film.

New wave

Zo goed als Lost in Translation is Marie Antoinette helaas niet; daarvoor is het verhaal te simpel. Coppola toont haar hoofdpersoon als de tiener die ze was, maar voegt daar vervolgens niet veel meer aan toe dan new wave-muziek. De keuze voor de 24-jarige Dunst als de tien jaar jongere Marie Antoinette ondergraaft bovendien het beoogde beeld van de tiener aan het hof van Versailles: Dunst oogt niet naïef genoeg.

Maar als vrolijk, kleurrijk en muzikaal experiment is Marie Antoinette prima te pruimen- zeker voor vrouwen die niet naar het WK Voetbal willen kijken.

Het Parool: * * * "ziet er feestelijk uit (maar) kan niet verdoezelen dat we naar een lege huls kijken"
De Volkskrant: * * * * "Marie-Antoinette is een feest voor het oog"
In 22 zalen