Horrorfilm, gebaseerd op het gelijknamige computerspel. En dus ziet het er prachtig uit, maar gaat het uiteindelijk nergens om.

Bekijk video: Modem/ Breedband

Begin dit jaar raakten in The Dark Sean Bean en Maria Bello op een afgelegen locatie verzand in clichérijke B-film toen ze naar hun vermiste dochtertje zochten. En laat dat Sean Bean nu opnieuw overkomen in Silent Hill, maar dan met een andere blonde actrice (Radha Mitchell, uit Melinda & Melinda). En een ander dochtertje uiteraard- nog even en zelfs de meest ambitieuze moeder van een kindactrice weigert haar dochter in te zetten voor een film met Sean Bean als de vader. Voor je het weet staat ze boven aan een ravijn, zoals in The Dark of Silent Hill.

Spookstad

Het uitgangspunt van Silent Hill is net iets anders. Sharon (Jodelle Ferland, onlangs nog te zien in Tideland) is het geadopteerde dochtertje van Rose (Mitchell) en Christopher (Bean). Sharon slaapwandelt en heeft het tijdens haar gevaarlijke uitjes steeds over 'Silent Hill'. En 'dus' doet Rose wat elke moeder zou doen: ze googelt op internet naar de eerste de beste spookstad die Silent Hill heet en gaat daar met haar dochter heen- midden in de nacht.

Wat Bean meteen met stip de meest verstandige ouder in deze film maakt, al was het maar omdat hij de achtervolging inzet. Aangekomen in Silent Hill, dat er inderdaad spookachtig uitziet, raakt Rose haar dochter meteen kwijt. Ze roept om hulp, hoewel dat in een spookstad doorgaans weinig resultaat oplevert.

Al zoekend wordt Rose eerst door een asregen bedekt, vervolgens valt de duisternis in en wordt ze ook nog belaagd door angstaanjagende wezens die nog het meest lijken op kleuterzombies met derdegraads verbrandingen. Zijn het giftige dampen die tot hallucinaties lijden, of is er meer aan de hand? En waarom is de nog redelijk intact ogende spookstad eigenlijk verlaten?

Zombiezusters

Silent Hill is gebaseerd op een computergame en dat betekent doorgaans (zie Doom en Resident Evil): hersens bij de kassa inleveren en beuken maar. Silent Hill is een spel van andere orde, en het lijkt ook lang goed te gaan. Er zitten originele visuele vondsten in (zoals een demon met een enorm mes en een soort kaasrasp op zijn hoofd of een leger van zombiezusters) en het verhaal lijkt ergens heen te leiden (iets met hedendaagse heksenverbranding).

Maar uiteindelijk is ook deze game-film een geval van mooie huls / lege inhoud. De tweede helft houdt het midden tussen The Village en een Monty Pythons The Holy Grail, wat nogal lachwekkend werkt. Ook wordt de film zelfs binnen het genre irritant ongeloofwaardig, met personages die herhaaldelijk de stomste keuzes maken die ze op een moment kunnen maken.

Wellicht werkt de film beter als je de game kent, maar een film moet in principe op zichzelf kunnen staan. Bovendien duurt Silent Hill met twee uur geren en gegil op diverse levels wel erg lang om zonder joystick te bekijken. Ondanks die lengte hebben de makers aan het eind nog zoveel uit te leggen, dat ze dat aan een van de personages overlaten- wat altijd een zwaktebod is.

En om nog even op The Dark terug te komen: ook de eindes van beide films vertonen een wel héél opvallende overeenkomst- maar die mag natuurlijk niet weggegeven worden.

Het Parool: "Momenten van macabere schoonheid (..) Silent Hill zit vol met subliem vormgegeven morbide vondsten"

De Volkskrant: "De grens tussen leven en dood is in Silent Hill zo vaag dat de spanning er onder lijdt"
In 35 zalen