Kitscherige verfilming van bestseller, geheel toegesneden op de Amerikaanse markt en dus engels gesproken.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

De geisha is een Japans fenomeen dat altijd tot de verbeelding van de westerling heeft gesproken. Was het een zorgvuldig opgeleide gezelschapsdame, of toch een nette uitvoering van een prostituée? De voice-over in Memoirs of a Geisha benadrukt dat het gezelschapsdames waren. Wat echter niet wegneemt dat de maagdelijkheid van hoofdrolspeelster Chiyo (Zhang Ziyi) op een bepaald moment aan de hoogste bieder wordt verkocht. Waarmee het begrip 'gezelschapsdame' een wel heel ruime inhoud krijgt.

Blauwogig sloofje

Chiyo werd op jonge leeftijd door haar ouders verkocht, samen met haar zus. Deze verliest ze al snel uit het oog wanneer ze in een geisha-huis belandt dat wordt geterroriseerd door de valse Hatsumomo (Gong Li in een ondankbare rol zonder nuances). De toekomst van de blauwogige Chiyo, die als sloofje wordt misbruikt, wordt iets rooskleuriger wanneer de vriendelijker geisha Mahema (Michelle Yeoh) haar onder haar hoede neemt en klaarstoomt voor een leven als geisha. Daarin is echter geen plaats voor de man waarop ze verliefd is.

Wie enigszins is ingewijd in de Aziatische film zal zijn opgevallen dat er tot nu toe geen Japanse actrice is genoemd: Gong Li en Zhang Ziyi zijn Chinees, Michelle Yeoh (die Zhang Ziyi nog kent van Crouching Tiger, Hidden Dragon) komt uit Maleisië. Het zijn zeker geen slechte actrices, maar toch minder geschikt voor een film over een typisch Japans fenomeen.

Kitschdecor

Memoirs of a Geisha is dan ook een Amerikaanse productie, van Chicago-regisseur Rob Marshall. En 'dus' is gebroken engels de voertaal, om de culture shock nog te vergroten. Het Hollywood-cynisme straalt ervan af: "al die spleetogen lijken op elkaar en als iedereen engels spreekt hebben we ook geen ondertitels nodig" hoor je de studio zeggen.

Natuurlijk, het is allemaal heel geraffineerd nagebouwd: het vrijwel geheel in Californië geschoten epos kreeg niet voor niets drie Oscars voor aankleding, kostuums en camerawerk. Maar het is een kitschdecor voor westerlingen die zich willen vergapen aan het o zo exotische, onpeilbare oosten. Memoirs of a Geisha is net zo nep als de blauwe contactlenzen van Zhang Ziyi.

Het Parool: "vet melodrama (..) kitsch en uiterlijk vertoon regeren"
De Volkskrant: "de gelikte buitenkant maakt Memoirs of a Geisha zeer gemakkelijke en prettig te consumeren"
In 33 zalen