Hostel - Eli Roth (trailer)

Naargeestige martelfilm rond twee Amerikaanse rugzakkers begint als Deuce Bigalow 3 en eindigt als Saw 3.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Hostel, van Eli Roth, eerder verantwoordelijk voor de vermakelijke horror van Cabin Fever, wordt gepresenteerd onder de vlag van producer Quentin Tarantino. Die naam droeg ongetwijfeld bij tot het Amerikaanse succes van de film, al is compromisloze sadistische horror daar sowieso in zwang sinds Saw 1 en 2. De naam Tarantino is echter allang geen garantie meer voor kwaliteit: zijn dubbele CSI-aflevering was een gemakzuchtige remake van de levend begraven-episode uit Kill Bill 2 en ook aan Hostel is af te zien dat hij niet vaak op de set was.

Hitsige hostelgangers

Hostel begint desalniettemin in het door Tarantino in Pulp Fiction vereeuwigde Amsterdam. Daar zijn twee Amerikaanse rugzaktoeristen, Paxton (Jay Hernadez) en Josh (Derek Richardson), uiteraard slechts voor twee dingen: de coffeeshops en de Wallen. Net als in Eurotrip werden de Amsterdam-scènes in goedkoop Praag opgenomen en dat is zeker voor de Nederlandse kijker te merken. Aan de locaties is weinig herkenbaar en de plaatselijke bevolking spreekt Duits. Daarmee heeft Hostel een valse start, maar dankzij een oversekste IJslander wordt de plaats van handeling al snel verlegd naar Slowakije. Daar zou volgens de IJslander een overschot aan bloedmooie hitsige vrouwen zijn "vanwege de oorlog". De Amerikaanse rugzakkers vragen zich geen moment af welke oorlog dat dan wel geweest moet zijn, maar nemen de eerste de beste trein naar Slowakije.

In het plaatselijke hostel liggen de beloofde Oostblok-babes inderdaad al smachtend te wachten en dat laten de hitsige Amerikaanse tieners zich geen twee keer zeggen. Ze hadden wellicht gewaarschuwd moeten zijn door de opvallend agressieve kinderen in het dorp en de aanwezigheid van een martelmuseum, maar de kater is enorm wanneer ze wakker worden in een martelkelder. Vanaf dat moment gaat Hostel van blote borsten-tienerkomedie over in het grenzeloos sadisme dat we uit Saw kennen. Geen spier of zenuw is veilig voor scalpel of kettingzaag, gehanteerd door wrede rijkaards die hebben betaald om hun sadistische lusten op de rugzakkers te botvieren.

Onderbuik en maagstreek

Dat het er niet zachtzinnig aan toe gaat in Hostel is te verwachten voor wie Roths Cabin Fever zag, ook al een vakantieavontuur dat in een bloedbad eindigt. En amputaties keren regelmatig terug in het werk van Tarantino. Toch voegt Hostel weinig toe aan het sadisme van horrorfilms als Saw; zelfs het moralisme is daarin al vertegenwoordigd. Dat de film als hitsige klucht begint is aardig bedacht, maar evenmin subtiel uitgevoerd. Hostel appelleert slechts aan de onderbuik en aan de maagstreek, wat Roths goed recht is. Maar dat hij dat gretig doet onder de vlag van zijn grote vriend Tarantino wekt ten onrechte de suggestie dat er meer te beleven valt.

Het Parool: "de rudimentaire karakterschets van de bronstige jongens in Hostel werkt onverschilligheid in de hand"
De Volkskrant: "goor, wanstaltig - en effectief"
In 35 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie