Aardige romantische komedie waarin Uma Thurman een relatie krijgt met de zoon van haar psychiater (Meryl Streep).

Bekijk video: Modem/ Breedband

In Amerikaanse films wordt het doodnormaal gevonden wanneer de mannelijke hoofdrolspeler een relatie heeft met een vrouw die een generatie jonger is. Michael Douglas, Clint Eastwood, Woody Allen, Harrison Ford: allemaal worden ze voortdurend aan jonge actrices gekoppeld. En aangezien deze vier in het echt eveneens veel jongere vrouwen hebben, vinden ze het nog normaal ook. Wanneer een vrouw echter een relatie met een veel jongere man krijgt is dat zo ongewoon dat het stof voor een komedie biedt.

Bronstige dekhengst

In Prime is Rafi (Uma Thurman) aan het bijkomen van een scheiding. Ze heeft daarbij veel steun aan haar psychiater Lisa, gespeeld door Meryl Streep. Wanneer Rafi al vrij snel een nieuw vriendje krijgt en daarvan opbloeit, juicht haar zielenknijper dat toe. Ook al is de jongen in kwestie een stuk jonger: Rafi is 37, haar geliefde is 23, al zegt ze tegen Lisa dat hij 27 is.

Wat Lisa niet weet (maar de kijker al vrij snel vermoedt) is dat de bronstige dekhengst in kwestie haar zoon David is. Weliswaar heeft hij zijn moeder verteld dat hij iets met een oudere vrouw heeft, maar ook hij liegt dat het om iemand van 27 gaat.

Dat liegen over leeftijden doen de makers van Prime opvallend genoeg zelf ook: Uma Thurman zegt wel dat ze 37 is, maar is in werkelijkheid 35. Dat haar tegenspeler Bryan Greenberg er oud uitziet voor zijn leeftijd klopt ook: in werkelijkheid is de acteur inderdaad 27. Kennelijk vindt Hollywood een kloof van 14 jaar toch teveel gevraagd als de actrice de oudste in een relatie is, want ze schelen dus eigenlijk maar acht jaar.

Knagend geweten

Maar goed, dat gegoochel met cijfers maakt niet veel uit zolang het uitgangspunt werkt, en dat doet het. Vooral dankzij Streep, die als joodse, neurotische en dus Newyorkse psychiater uit een Woody Allen-komedie weggelopen lijkt. Prime is ook nog een intelligente komedie, want psychiater Lisa lost het ethische dilemma dat Rafi haar van alles toevertrouwt over haar vriendje op met een goed gesprek.

Na die ontboezeming kabbelt de film helaas wel door langs problemen die minder interessant zijn, zoals een slippertje van David en zijn strenge joodse opvoeding. Eigenlijk is de film het leukst zolang Streep zich nog in allerlei bochten moet wringen vanwege haar knagende geweten. En de afloop duidt erop dat de regisseur het zelf ook niet meer wist. Maar hij heeft wel een toepasselijke naam voor een komedie rond leeftijdsverschillen: Ben Younger.

Het Parool: "niet geloofwaardig en niet gedurfd (..) een luchtig verhaal met hier en daar wat serieuzere kantjes"
De Volkskrant: "zodra de rol van Streep is uitgespeeld glijdt Prime snel af naar zoetsappigheid"
In 32 zalen