Rapbiopic waarin Curtis 50 Cent Jackson in navolging van Eminem zijn eigen levensverhaal naspeelt.
#

Rappers als Ice-T, Ice Cube en zelfs Tupac wisten al jaren de weg naar Hollywood te vinden; dat Will Smith begon als rapper zou je bijna vergeten. Maar sinds het succes van 8 Mile staan rappers in de rij om hun eigen levensverhaal te laten verfilmen. Nu zijn rappers toch al de grootste ijdeltuiten onder de entertainers- wie een half uurtje naar TMF kijkt zal dat moeten beamen. Maar als je ook nog kan koketteren met een gewelddadig verleden ben je in rapkringen helemaal da bomb.

Street credibility

Curtis Jackson, alias 50 Cent, is zo'n rapper die er graag mee mag pronken dat hij een kogelregen wist te overleven. Nu verdient hij op legitieme wijze miljoenen met platen en vooral allerlei soorten merchandise. Zijn stoere levensmotto is dan ook Get Rich or Die Tryin', ofwel: rijk worden, desnoods met geweld. Een walgelijk motto, voor wie er even over nadenkt, maar van de gelijknamige cd gingen er wel miljoenen over de toonbank. Ook zijn eigen biopic kreeg dezelfde titel die tevens de beperket levensmoraal van 50 Cent samenvat.

In navolging van zijn voorbeeld Eminem, wiens levensverhaal door zestiger Curtis Hanson werd verfilmd, koos 50 Cent ook een oudere blanke regisseur, de Ier Jim Sheridan (My Left Foot, In America). Want street credibility heeft 50 Cent genoeg; Sheridans bijdrage is juist te laten zien dat 50 niet helemáál van de straat is.

Get Rich or Die Tryin' toont de moeizame opkomst van 50 Cent, eerst gangster, daarna rapper. In de scènes die ik van de film zag spatte Jackson nu niet bepaald van het scherm; zonder mooie meiden en bling-bling om hem heen blijft er weinig van zijn charisma over.

Terrence Howard

De voornaamste reden om de film te gaan zien is Terrence Howard, die 50 Cents' manager Bama speelt. Howard speelde de hoofdrol in het geweldige Hustle & Flow, ook over een rapper met een achtergrond als kruimeldief, maar vele malen interessanter dan dit vanity project. Maar ja, met een onbekende naam als Terrence Howard (inmiddels terecht voor een Oscar genomineerd) trek je nu eenmaal minder rapfans naar de bioscoop dan met de gebeeldhouwde tronie van 50 Cent.

Het Parool: "valse romantiek van de straat (..) voorspelbare gettosmartlap"
De Volkskrant: "melodramatische opbouw (..) passief, expressieloos acteren"
In 24 zalen