Zeer geestige zwarte komedie die dankbaar gebruik maakt van film noir-clichés. Met Robert Downey jr en Val Kilmer.

Bekijk video: Modem/ Breedband

Robert Downey jr. en Val Kilmer staan (met Charlie Sheen) bekend als twee van de grootste lastposten van Hollywood. Downey belandde herhaaldelijk in de bak omdat hij weer eens stoned wakeker werd in het kinderbedje bij de buren, en Kilmer jaagt regelmatig tegenspelers en regisseurs de gordijnen in met zijn onuitstaanbare gedrag. Des te leuker is het om te zien dat deze twee ongeleide projectielen hun energie maximaal weten te benutten in Kiss Kiss Bang Bang, het regiedebuut van Shane Black, die met zijn scripts voor de Lethal Weapon-serie de buddyfilm populair maakte.

Gay Perry

Het verhaal is hopeloos ingewikkeld, zoals dat hoort bij een film noir, waarin femmes fatales detectives en andere harde jongens voortdurend een rad voor de ogen draaien. Verteller Harry Lockhart (Downey) draait het verhaal ook voortdurend even terug om alsnog te vertellen wat hij eerder vergeten was. Het komt er in het kort op neer dat Lockhart een kruimeldief is die zich op een auditie als acteur voordoet om aan belagers te onsnappen. In doodsnood weet hij warempel een rol als detective binnen te slepen en moet hij op zijn rol worden voorbereid. Voor Lockhart goed beseft wat hem overkomt is hij gekoppeld aan een echte detective, Perry van Shrike (Val Kilmer), die vanwege zijn geaardheid Gay Perry wordt genoemd. Hij moet Lockhart de kneepjes van het vak leren en betrekt hem zo bij een zaak die hen beiden al snel boven het hoofd groeit en waarin een verdachte rol wordt gespeeld door een oude vriendin van Lockhart, de sensuele Harmony (Michelle Monaghan, volgend jaar ook te zien in Mission Impossible III).

Tarantino

Mocht dit verhaal clichématig klinken dan is dat precies de bedoeling: scriptschrijver/regisseur Black maakt gretig gebruik van clichés en weet er toch steeds weer iets verrassends van te maken. Zijn vlijmscherpe dialogen zijn de briljantjes van Kiss Kiss Bang Bang, en vooral de razend snel pratende Downey weet er weg mee. De zwarte humor doet de rest: Kiss Kiss Bang Bang bevat een scène met russische roulette waarvan Quentin Tarantino zou willen dat hij hem verzonnen had. Of anders de scène waarin Lockhart per ongeluk over een lijk pist en zich dan zorgen maakt over zijn DNA. Terwijl hij ook nog eens herhaaldelijk zijn duim verliest. U begrijpt het al: Kiss Kiss Bang Bang is geen familiefilm maar wel heerlijk tegendraads vermaak voor wie van een geslaagde zwarte komedie met vaart houdt.

De Volkskrant: "dik aangezette vertelstijl, vol knipogen en verwijzingen (..) cynische klucht" "
In 15 zalen