Regisseur Shariff Korver wist dat het lastig zou worden om met zijn film Do Not Hesitate de shortlist van de Oscars in de categorie beste buitenlandse film te halen, maar had na vele positieve reacties toch hoop. Woensdag kreeg hij te horen dat het niet is gelukt: Nederland maakt geen kans meer op een Oscar.

Hier gaat de film over

  • In Do Not Hesitate belandt Khalil, een jonge jongen uit een oorlogsgebied in het Midden-Oosten, bij drie jonge soldaten. Zij zijn met hun militaire voertuig gestrand in de woestijn. De soldaten zijn op vredesmissie en zouden de lokale bevolking moeten helpen, maar als het jongetje maar niet weggaat lopen de spanningen tussen de soldaten en Khalil steeds verder op.

"Ik was al heel blij dat we de Nederlandse inzending waren", zegt Korver tegen NU.nl. "Dat was een erkenning vanuit eigen land. Maar kijkend naar de cijfers van de afgelopen jaren wist ik dat het moeilijk zou worden."

De laatste keer dat Nederland een Oscar won voor de beste lange speelfilm was in 1998 met Karakter. De laatste keer dat een Nederlandse speelfilm een nominatie kreeg, was in 2004 met De Tweeling.

In totaal waren er ruim negentig inzendingen voor de categorie, die werden onderverdeeld in groepjes van tien. Uit elk groepje zijn één of twee films door naar de shortlist, die uit vijftien films bestaat. Begin volgend jaar worden daaruit uiteindelijk vijf films genomineerd voor een Oscar.

Bekijk hier de trailer van Do Not Hesitate
118
Bekijk hier de trailer van Do Not Hesitate

'Dan krijg je toch een beetje hoop'

Do Not Hesitate zat onder meer in een groepje met de Italiaanse inzending The Hand of God, die in allerlei lijstjes al wordt genoemd als kanshebber. "Dan weet je al dat het lastig wordt", aldus Korver, die flink wat interviews deed om te film te promoten.

Toch kreeg hij op een gegeven moment hoop, doordat er zoveel positieve reacties kwamen op zijn film. "Onze publicist zei zelfs: ik ga alvast nadenken over het vervolg van de campagne. Er ontstond een kleine buzz en we kregen meer aanvragen. Dan krijg je toch een beetje hoop."

Die hoop werd woensdag de bodem ingeslagen. "Het is toch jammer, je maakt alles van dichtbij mee. Door COVID-19 had onze film al een jaar op de planken gelegen en inmiddels ben ik druk met nieuwe projecten. Door het geven van interviews leefde ik een beetje tussen verleden en heden en ook tussen hoop en vrees. Maar ik ben heel blij dat ik dit heb mogen meemaken en ik heb gezien dat we echt iets goeds gemaakt hebben."