The Big White - Mark Mylod

Zwarte komedie in hagelwit Alaska rond een lijk en een verzekeringszwendel. Met Robin Williams.

Robin Williams speelt de laatste jaren opvallend veel duistere personages. Hij was een stalker in One Hour Photo, een moordenaar in Insomnia en in Death to Smoochy en Final Cut was er ook weinig terug te vinden van de eeuwig grijnzende kindervriend met ADHD. Het maakt zijn rollen er een stuk interessanter dan in sentimentele misbaksels als Patch Adams en Bicentennial Man. En The Big White mag dan een komedie zijn, Williams hangt opnieuw niet bepaald de lolbroek uit.

Gilles de la Tourette

Want ook in The Big White speelt Williams een man zonder geweten, zij het gedwongen door omstandigheden. Als Paul Barnell heeft hij zich aardig in de schulden gewerkt: zijn reisbureau dat midden in Alaska reizen naar Hawaii promoot is bijna failliet. Zijn vrouw (Holly Hunter) kan niet werken: ze lijdt aan Gilles de la Tourette en scheldt dus voortdurend iedereen uit. In arren moede informeert Barnell bij het verzekeringsbureau of de overlijdenspolis van zijn reeds vijf jaar vermiste broer niet kan worden uitgekeerd.

Maar pennenlikker Ted (Giovanni Ribisi) maakt hem duidelijk dat dit nog zeker twee jaar gaat duren. Wanneer Barnell een lijk vindt dat door twee domme gangsters in een vuilcontainer tegenover zijn winkel is gedumpt rijpt er snood plan in zijn hoofd: als hij deze onbekende nu eens voor het lijk van zijn broer kan laten doorgaan, is hij een miljoen rijker. Slim plan, maar Barnell heeft niet op de vasthoudendheid van Ted gerekend, die zwendel ruikt. Bovendien willen de gangsters het lijk terug. En wanneer zijn broer (Woody Harrelson) ook nog eens in levende lijve opduikt omdat hij geld ruikt zit Barnell tot over zijn oren in de criminele verwikkelingen. Hé, waar hebben we dat eerder gezien? Juist, in Fargo.

Fargo

Dat The Big White sterk aan de Coen Brothers-klassieker Fargo doet denken komt niet alleen door de sneeuw. Ook de bizarre verwikkelingen, met idiote gangsters, ontvoerde huisvrouwen en vooral een middenstander die zich in de nesten werkt door uit geldnood het slechte pad op te gaan roepen onbedwingbare herinneringen aan Fargo op. Zelfs de muziek klinkt als de Fargo-soundtrack. Daarmee heeft regisseur Mylod het zich niet gemakkelijk gemaak, want The Big White is lang zo goed niet als Fargo.

Maar los van de overeenkomsten is het best een aardige komedie. Mylod deed genoeg ervaring op bij komische tv-series als Cold Feet en The Royle Family en maakte eerder onder meer Ali G Indahouse. In The Big White is Ribisi een verbeten bijtertje, Hunter een behoorlijk geschifte huisvrouw, en de gangsters geestig op zijn tijd. En Williams overtuigt -zonder bekkentrekkerij- als de wanhopige middenstander die een uitweg zoekt uit de eeuwige sneeuw, the big white.

Het Parool: "dunne grappen op een barre locatie"
De Volkskrant: "gesol met lijken ontbeert de juiste toon (..) kleurloze zwarte komedie"
In 15 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie