The Legend of Zorro - Martin Campbell (trailer)

Slap vervolg op het bruisende Mask of Zorro; dun, kinderachtig verhaaltje en stunts uit de computer.

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Toen Zorro zeven jaar geleden terugkeerde in de bioscoop met The Mask of Zorro was dat een heus Mexicaans familiefeestje. Banderas was een charmante Zorro, en Catherine Zeta-Jones was als zijn sexy tegenspeelster de ontdekking van dat jaar. Vreemd genoeg heeft het nog zeven jaar geduurd voordat hetzelfde team (inclusief regisseur Campbell) met een vervolg kwam. Die sequel is er nu en heet, heel ambitieus, The Legend of Zorro.

Aan de wilgen

De film pakt het verhaal op in 1850, wanneer Californië stemt of het zich als 31e staat bij de VS wil aansluiten. De plaatselijke bevolking is voor, maar sommige machthebbers zien dat liever niet gebeuren en laten schurken opdraven om de stembiljetten in beslag te nemen. Waarom ze dat op een vol dorpsplein doen en niet ergens op een stil stuk onderweg naar de gouverneur wordt niet verklaard, maar het levert wel fraai spektakel op. Want onder gejuich van de dorpelingen schiet Zorro te hulp, en aan de acrobatische toeren die Banderas uithaalt is niet te zien dat hij alweer 45 jaar is. Er zal toch geen stuntman onder dat masker hebben gezeten?

De thuissituatie van Zorro levert meer problemen op, wanneer Don Alejandro de la Vega (zoals Zorro in het dagelijks leven heet) zijn hoed en mantel nog niet aan de wilgen wil hangen. Ondanks eerdere beloftes aan zijn vrouw Elena (Zeta-Jones) dat hij meer thuis zou zijn vanwege hun zoontje Joaquin. Een hoop gezeur van Zorro's vrouw is het gevolg en niet alleen valt hun romantische avondje in duigen, Elena verdwijnt vervolgens maanden uit zicht.

Paard op trein

Ook de film slaat vanaf dat moment een heel andere toon aan: we zien Banderas als dronken don op een feestje (niet leuk) terwijl zijn zoontje zich ontpopt als Pietje Bell. Maar in plaats van een negentiende eeuwse variant op Spy Kids (ook met Banderas), wat nog wel geestig was geweest, wordt de Zorro-sequel een soort kluchtige kinderfilm waarin het verhaal nodeloos wordt gerekt met flauwe grappen en gevechten waarbij uiteraard geen druppel bloed vloeit. Actiescènes zitten er nog wel in, maar het spektakelstuk dat de climax had moeten zijn -Zorro springt te paard op een rijdende trein- buigt door onder een overdaad aan digitale effecten. Zoiets past bij collega capedrager Batman, maar niet bij Zorro.

De stunts worden zó onwaarschijnlijk dat het de kijker koud laat of de Zorro-familie in gevaar is: de afdeling special effects verzint wel weer een list. Deze Zorro moet het helaas niet van zijn charme hebben en daarmee verliest hij zijn voornaamste wapen.

Het Parool: "romantisch, braaf spektakel met stunts en veel slapstick"
De Volkskrant: "volgens de regels uitgevoerd. Alleen is voor geslaagd amusement ook af en toe een verrassing noodzakelijk"
In 85 zalen

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie