Meesterlijk drama van de scriptschrijver van Million Dollar Baby over racisme in Los Angeles.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Los Angeles is een multiculturele smeltkroes én de thuishaven van Hollywood. Toch worden er zelden films gemaakt waarin racisme een belangrijke rol speelt. Crash maakt dat in één keer goed: de hele film draait rond dat thema, en elke bevolkingsgroep krijgt ermee te maken, of ze nu blank of zwart, Mexicaans of Iraans zijn.

Paul Haggis, die een Oscarnominatie kreeg voor zijn script voor Million Dollar Baby, komt met Crash opnieuw goed voor de dag. Geïnspireerd door zijn eigen traumatische ervaring met carjackers schreef hij een sterke film waarvan de caleidoscopische aanpak aan Magnolia doet denken.

Inktvlek

Vooroordelen zetten de kijker van het begin af op het verkeerde been. Twee zwarte jongeren in een winkelstraat klagen over de wantrouwende manier waarop rijke blanken hen aankijken. Alsof ze fucking criminelen zijn! Waarop ze de vooroordelen zonder te aarzelen bevestigen door twee van die wantrouwende blanken van hun auto te beroven. De getraumatiseerde vrouw (Sandra Bullock in een opvallend humorloze en daardoor sterke rol) laat nog die dezelfde nacht de sloten van haar luxe villa veranderen. Maar wanneer ze ziet dat de slotenmaker een kale getatoëerde Hispanic is -en dus wel bij een gang moet horen- eist ze van haar man dat de sloten opnieuw worden veranderd. De slotenmaker krijgt later in het anderhalve etmaal dat de film beslaat te maken met een argwanende Iraanse winkelier wiens zaak is overhoop gehaald omdat ze hem voor Arabier aanzien.

Ondertussen houdt een racistische agent (Matt Dillon) een zwart echtpaar in een dure auto aan "want hij zal wel gestolen zijn". Bij de fouillering van de vrouw (Thandie Newton) gaat hij behoorlijk buiten zijn boekje. En zo spreidt het racisme zich als een inktvlek over de stad.

Keerzijde

Er is genoeg op Crash aan te merken: de film leunt iets te zwaar op toeval, want de hoofdpersonen lopen elkaar in de miljoenenstad meermalen tegen het lijf. Dat dient vooral om hun keerzijde te tonen: de racistische agent blijkt voor zijn zieke vader te zorgen en aarzelt niet om een heldendaad te verrichten. Dat elk personage zijn keerzijde heeft maakt de film ook wat schematisch en 'bedacht', maar daar staan zoveel sublieme scènes en scherpe dialogen tegenover dat je Haggis zijn constructies graag vergeeft.

Er wordt bovendien excellent gespeeld door de reeds genoemde acteurs en verder door onder meer Don Cheadle (Hotel Rwanda) en rijzende ster Terrence Howard (Four Brothers). Bovendien zet de film de kijker aan het denken, omdat hij ook nog eens ergens over gaat.

Het Parool: "Crash is een moedige en intrigerende, maar geen sublieme film. De reden is het scenario, dat nooit doet vergeten dat we naar een constructie kijken."
De Volkskrant: "de grote kwaliteit van Crash is de vanzelfsprekendheid waarmee Haggis belangwekkende thema's (..) aansnijdt"
In 24 zalen