Hoewel het voor velen wellicht een droom is om je leven verfilmd te zien worden, ervoer voormalig balletdanser Carlos Acosta het maken van Yuli, de film die zijn levensverhaal vertelt, vooral als "pijnlijk en traumatisch". Dat vertelt hij aan NU.nl.

Het script van Yuli, vernoemd naar de bijnaam die Acosta van zijn vader kreeg, werd gebaseerd op het boek dat de Cubaan zelf over zijn leven schreef. Scriptschrijver Paul Laverty bewerkte het tot een film waarin Acosta ook meespeelt, in zijn huidige functie als dansschooleigenaar.

"Ik was mijn eigen leven aan het herleven terwijl iedereen om me heen een rol speelde", vertelt hij over de opnames. "Ik had mijn boek juist geschreven om verder te kunnen gaan met mijn leven, maar door de film stond ik weer oog in oog met mijn verleden en ging ik weer terug naar het verdriet over mijn overleden zus en moeder", aldus Acosta.

De balletdanser, die tot een van de grootste van zijn generatie wordt gerekend, groeide op in een arm gezin in een buitenwijk van de Cubaanse hoofdstad Havana. Zijn vader was altijd aan het werk, terwijl zijn moeder veel gezondheidsproblemen had.

'Ik ben iedere keer in tranen bij het zien van de film'

In de film is te zien dat Acosta als kind geslagen werd door zijn vader, die geen boodschap had aan de wensen van zijn zoon.

Acosta droomde er zelf van om voetballer te worden, maar werd tegen zijn zin in door zijn vader naar een danskostschool gestuurd om discipline bijgebracht te worden. Hij kreeg daar geen bezoek van zijn familie en voelde zich totaal niet thuis. Acosta beschrijft deze jaren nu als de eenzaamste van zijn leven.

Het zijn dan ook vooral de sc`ènes uit deze periode die Acosta diep raken wanneer dat hij de film ziet. "De acteur speelt het ook zo briljant. Ik word helemaal teruggebracht naar de momenten in mijn verleden die ik zo vrees, en daardoor ben ik iedere keer weer in tranen."

'Ik had moeite om de film een plaats te geven'

Hoewel Acosta Yuli als waarheidsgetrouw omschrijft, geeft hij toe dat hij moeite had de film een plaats te geven. "Nadat ik Yuli voor het eerst zag, bleef ik bij mezelf denken: zo zag mijn moeder er niet uit en zo praatten we niet met elkaar. Ik moest mezelf blijven herinneren dat het geen documentaire is, en na een tijdje kon ik het makkelijker als een artistiek product zien."

In een van de meest beklijvende scènes van de film speelt Acosta de rol van zijn vader, die zijn zoon een pak slaag geeft na het missen van danslessen, uitgebeeld in een choreografie. Hij prijst regisseuse Icíar Bollaín voor het uitstekend begeleiden van de onervaren cast tijdens deze heftige scènes. "Ze beschermde ons tijdens het proces en zorgde er ook voor dat er gelachen werd op de set."

'Yuli is ook het succesverhaal van iemand uit een kansarme positie'

Hoewel de nu 46-jarige Cubaan als jonge jongen geen carrière als danser ambieerde, bleek hij over uitzonderlijk talent te beschikken. Hij werd naar eigen zeggen verliefd op ballet nadat hij het Ballet Nacional de Cuba (waar hij zelf later ook deel van uit zou maken) zag optreden. Hij studeerde in 1991 af en ging vervolgens aan de slag bij het prestigieuze English National Ballet. Enkele jaren later kreeg hij een vaste plaats bij het Royal Ballet.

Acosta hoopt dat het publiek iets positiefs opsteekt van zijn persoonlijke verhaal in de film. "Yuli is ook het verhaal van iemand die in een kansarme omgeving is opgegroeid en toch de top heeft bereikt. Hoewel ik nooit zou willen dat mijn kinderen, of wie dan ook, dezelfde zware tijden moeten beleven, heeft het mij wel gebracht waar ik nu ben."

"Als ik de armoede niet had meegemaakt, had ik wellicht niet zo veel opofferingen gedaan om succesvol te worden. Je kunt talent hebben, maar je moet hard werken en lijden om te komen waar je wilt zijn. Uiteindelijk word je dan beloond."