Ingehouden hedendaags sprookje rond de nasleep van een bomaanslag

De Nederlandse filmdistributeurs hebben zo hun eigen manier om 11 september te herdenken. Ging vorige week al het toepasselijk getitelde 'Every Stewardess Goes to Heaven' uit, deze week is een ander noodlotsdrama aan de beurt:
Heaven

De altijd formidabele Cate Blanchett speelt een Engelse lerares die werkzaam is in Turijn. De Italiaanse politie ziet in haar echter een terroriste, na een bomaanslag waarbij vier onschuldige mensen om het leven kwamen. Blanchett had kort na de ontploffing de aanslag al telefonisch opgeëist. Dat deed ze in de veronderstelling dat de als dokter werkzame drugsdealer waarop ze het gemunt had het enige slachtoffer was geworden. Maar het lot bepaalde anders: een werkster nam de prullenmand waarin de bom was geplaatst mee, vlak voor deze zou ontploffen. Ze stapte in een lift met een vader en diens twee kinderen, die de aanslag evenmin overleefden.

Blanchett is volkomen uit het veld geslagen als ze tijdens een verhoor de uiteindelijke toedracht verneemt. In plaats van een wraakgodin is ze een koelbloedige kindermoordenaar geworden. Haar berouw roert de tolk (Giovanni Ribisi) die haar bijstaat. Het brengt deze wat naïeve agent tot een daad die eveneens onomkeerbaar is in zijn situatie: hij helpt haar ontsnappen.

Sprookje

Tot dat moment lijkt Tykwer (Lola Rennt) de spanning er nog wel in te willen houden. Zou Blanchett weten te ontkomen, ook al is de politie op de hoogte van de ontsnappingsplannen? En zijn haar motieven wel zuiver, of spant ze de sukkelige agent heel geraffineerd voor haar karretje?

Maar al snel blijkt dat Tykwer niet geïnteresseerd is in spannende wendingen. De ontsnapping wordt bijna achteloos verfilmd en de vlucht naar Toscane krijgt steeds meer een symbolisch karakter. De beide hoofdpersonen beginnen bijvoorbeeld steeds meer op elkaar te lijken, zeker na een ingrijpend bezoek aan de kapper.

Heaven -gebaseerd op een nagelaten script van Kieslowski- lijkt dan ook meer op Tykwers 'slome' werk (Der Krieger und die Kaiserin) dan op het hyperkinetische Lola Rennt. Wie echter in de stemming is voor een stemmig symbolisch sprookje waarin de glooiingen van Toscaanse landschap belangrijker zijn dan verrassende plotwendingen in het verhaal moet zeker een tripje naar Heaven wagen.

Het ParoolDe Volkskrant