De Amerikaanse actrice en zangeres Doris Day, onder meer bekend van het nummer Que Sera, Sera, is maandag op 97-jarige leeftijd overleden. Day leidde sinds haar afscheid van het witte doek een teruggetrokken leven.

Doris Day, die eigenlijk Doris Mary Kappelhoff heette, werd in 1922 in Cincinnati geboren als dochter van een muziekleraar en een huisvrouw. Haar grootouders waren Duitse immigranten.

Al op jonge leeftijd had Day interesse in dansen, maar toen ze door een auto-ongeluk geblesseerd raakte, ontdekte ze ook haar zangtalent. In de jaren veertig scoorde ze met Sentimental Journey haar eerste hit, gevolgd door andere succesnummers. In de jaren vijftig was Day een van de populairste zangeressen in de Verenigde Staten.

In dezelfde periode maakte de zangeres ook haar entree op het witte doek en was ze te zien in enkele musicals en musicalfilms, zoals I'll See You in My Dreams. Later volgde een rol in Alfred Hitchcocks The Man Who Knew Too Much, waarin Day het nummer Que Sera, Sera zong.

Een van Days meest iconische films, Pillow Talk, kwam uit in 1959. Het was de eerste van drie romantische comedy's - de andere twee waren Lover Come Back en Send Me No Flowers - waarin de actrice met Rock Hudson en Tony Randall te zien was.

Day verliest man en raakt diep in de schulden

Een periode van tegenspoed volgde. Day verloor eind jaren zestig haar derde echtgenoot, Martin Melcher. Ze kwam er vervolgens achter dat hij en zijn zakenpartner haar geld hadden verkwist en dat ze daardoor diep in de schulden zat. Ook kwam ze erachter dat Melcher haar naam had verbonden aan de televisieserie The Doris Day Show, terwijl ze daar nooit toestemming voor had gegeven.

Na vijf jaar kwam er een einde aan de show, waaraan Day voornamelijk meewerkte om haar schulden te kunnen betalen. Hoewel ze nog enkele tv-specials deed, betekende het einde van The Doris Day Show ook het einde van haar acteercarrière. Haar laatste televisie-interview vond plaats in 1994. Ze werd toen geïnterviewd door Leonard Maltin.

Day trok zich na haar showbizzcarrière terug in Carmel-by-the-sea in Californië en richtte eind jaren zeventig de Doris Day Pet Foundation op. Deze op dierenwelzijn gerichte organisatie heet tegenwoordig de Doris Day Animal Foundation (DDAF).

'Fijn om te horen dat mijn films een goed gevoel geven'

"Ik krijg zoveel mooie brieven van fans, die soms pas acht jaar oud zijn", vertelde Day in een zeldzaam interview met The Hollywood Reporter in maart van dit jaar. "Sommigen kennen mijn films dankzij hun overgrootmoeders. Verschillende films blijven bij verschillende kijkers hangen om verschillende redenen, maar ik denk dat mijn films altijd wel een positieve boodschap uitdroegen."

Over wat ze de filmwereld heeft nagelaten, zei Day het volgende: "Ik heb altijd met veel plezier gewerkt en heb altijd mijn best gedaan. Het is fantastisch om te horen dat mensen nog steeds naar mijn films kijken en dat die films hun een goed gevoel geven."