Kluchtige Romeo en Julia-variant, met de cast van Shouf Shouf Habibi en Vet Hard.

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Het succes van Shouf Shouf Habibi vorig jaar en Vet Hard eerder dit jaar krijgt vanaf deze week ongetwijfeld navolging met Het Schnitzelparadijs, dat onbeschaamd doorborduurt op de succeselementen uit de twee eerdere kaskrakers. Zo zien we inmiddels bekende gezichten terug uit Shouf Shouf (Mimoun Oaïssa, Mohammed Chaara) en Vet Hard (Bracha van Doesburgh). Maar ook het verhaal komt bekend voor: een Marokkaan (nieuw gezicht Mounir Valentyn) die nog niet weet wat hij met zijn leven wil (Shouf Shouf!) probeert zich in de tussentijd staande te houden als afwashulp in de smerige keuken (Vet Hard!) van Van der Valk-achtig restaurant, De Blauwe Gier. Dat wordt geïntroduceerd met een diaserie die weer doet denken aan het begin van Shouf Shouf Habibi.

Shouf Shouf Romeo & Vet Hard Julia

Het Schnitzelparadijs, gebaseerd op het boek van Khalid Boudou verdient misschien niet de originaliteitsprijs, de film staat wel met beide benen in de hedendaagse samenleving en de film houdt er flink de vaart in. Nordip (Mounir Valentyn) heeft een cijferlijst om van te smullen, maar geen zin in de medicijnenstudie die zijn vader (Sabri Saad El-Hamus) voor hem heeft uitgestippeld. Om even niet boven de boeken te hangen solliciteert hij stiekem als keukenhulp bij De Blauwe Gier, een hotel-restaurant waar je terecht komt als je echt niets anders kan. Hij krijgt het ergste baantje - afwashulp, ofwel: sopkok- en wordt meteen uitgeprobeerd door het losgelagen zootje in de keuken.

Maar de vernederingen worden bijna goedgemaakt door de betoverende aanwezigheid van serveerster Agnes (Bracha van Doesburgh), het nichtje van de eigenaresse van De Blauwe Gier. Maar deze Meerman (Linda van Dyck) heeft weer een oogje op Nordip en ziet via haar bewakingscamera's met lede ogen aan dat Nordip voor Agnes valt. Ze wrijft Nordip onder zijn neus dat Romeo & Julia altijd verkeerd afloopt.

Smaakmakers en praatjesmakers

Voor het -wellicht- zover is trekt een stoet aan fratsen en keukensketches aan de kijker voorbij. Daarbij zijn er weinig acteurs die boven een typetje uit weten te stijgen. Frank Lammers hangt als baas een kruising tussen een hardrocker en een dronken piraat uit en ook Gouden Kalfwinnaar Tygo Gernandt blijft eendimensionaal als de Serviër met een twijfelachtig oorlogsverleden die grote stukken vlees aan stukken hakt.

Dieptepunt is de keuken-Turk die de pispaal van iedereen is en welhaast een zwakbegaafde indruk maakt. Daarentegen blijft Valentyn als de Romeo van het verhaal juist nogal vlak en braaf, op het weeïge af bijna. Geestige acteurs als Ton Kas en Anniek Pheifer krijgen in knipoog-en-je-hebt-ze-gemist-rollen dan weer zo weinig te doen dat je je afvraagt waarom ze in de film zitten.

Nee, het Schnitzelparadijs wordt vooral op smaak gebracht door de pittige Bracha van Doesburgh en de geestige Mimoun Oaïssa, niet toevallig eerder de smaakmakers van Vet Hard en Shouf Shouf. Oaïssa vormt een aanstekelijk komisch duo met opdondertje Yahya Gaier: samen ogen ze als Bert en Ernie. Maar ze gedragen zich als praatjesmakers die de wereld in hun zak hebben doch de keuken van De Blauwe Gier nooit zullen verlaten. Het Schnitzelparadijs is als Van der Valk-eten: een overvol bord vol smaken, maar na een uur ben je wel weer vergeten wat je precies hebt gegeten.

Het Parool: "een film met een flinterdun verhaaltje die op de vette lach mikt. (..) Het Schnitzelparadijs is Romeo en Julia op een waakvlam."
De Volkskrant: "vaardig vertelde coming of age-film en een blijmoedig sprookje ineen"
In 50 zalen