Teleurstellende Woody Allen-komedie

Woody Allen begin de laatste jaren op de automatische piloot te draaien, zeker in films waar hij zelf in speelt. Sweet and Lowdown, zonder Allen maar met Sean Penn, was nog geestig. Maar in het recente The Curse of the Jade Scorpion speelde Allen voor de zoveelste keer de schlemiel die toch het -veel te jonge- meisje krijgt.

Eigenlijk is Allens laatste scherpe film -ondanks zijn eigen verschijning- Deconstructing Harry, die alweer vijf jaar oud is. (En dus vijf films geleden, want Allen maakt per jaar een film.) In Deconstructing Harry zat een geestige episode rond Robin Williams die -letterlijk- maar niet scherp wilde worden "I'm out of focus!" riep hij voortdurend.

Rond een soortgelijk lachwekkend visueel probleem heeft Allen nu een hele film bedacht. Hij speelt in
Hollywood Ending

Mager

Helaas wil die grap maar niet leuk worden. Sterker nog: hij is stomvervelend, zelfs voor wie (zoals ik) Woody Allen jarenlang trouw is gebleven, ook toen hij keer op keer hetzelfde neurotische typetje speelde dat met steeds jongere vrouwen relaties had. Een Woody Allen-film was namelijk altijd goed voor een paar sterke one-liners, of een idioot maar geestig uitgewerkt gegeven, zoals in Small Time Crooks.

In Hollywood Ending zit één geestige dialoog over het huwelijk ("ons huwelijk ging nergens heen" - "Huwelijken gaan ook nergens heen, dat is een misverstand. Op den duur blijven ze gewoon ergens liggen").

Het gegeven van de blinde regisseur gaat wel ergens heen (de grap uit de clou is de enige echt geslaagde) maar het is te mager en bovendien matig uitgewerkt. Een satire over Hollywood is de komedie evenmin, ondanks wat verdwaalde grappen over bijvoorbeeld een carrière-Oscar voor Haley Joel Osment. Hollywood Ending is alleen een vervelend opbouw naar de geslaagde grap aan het einde. En dat is te weinig, zelfs voor Woody Allen-fans.