Nihilistische en sadistische Japanse stripfilm

Dat het altijd nog ranziger, sadistischer en gewelddiger kan bewijst
Ichi the Killer

Voor Takashi Miike is het niet genoeg om iemand horizontaal aan vleeshaken op te hangen: eerst worden er nog naalden in zijn gezicht gestoken en daarna kan er ook nog best een pannetje kokende olie over hem heen. En als een moordenaar wild om zich heen heeft gehakt glijdt degene die de plek des onheils betreedt kamerbreed uit over de rondslingerende darmen. Lachen!

Ichi the Killer, gebaseerd op een Manga-strip, draait rond een huurmordenaar die afrekent met de baas van de yakuza, de Japanse maffia. Daarna is deze Ichi vogelvrij en krijgt hij de masochistische martelaar Kakihara op zijn dak.

Doodslaan

De Japanse regisseur Takashi Miike wordt vanwege zijn hoge produktie (vijf films per jaar is niets bijzonders) wel met Fassbinder vergeleken, maar die vergelijking zegt niets over de kwaliteit van de films van Japanse regisseur. In zijn bedrieglijk kalme Audition kwam de horror nog keihard aan, omdat deze uit onverwachte hoek kwam. In Ichi the Killer slaat het extreme geweld wat mij betreft volkomen dood. Of ik heb er gewoon een te zwakke maag voor en niet het juiste gevoel voor humor, dat kan natuurlijk ook.

Het persbericht belooft: "Wie bereid is zich mee te laten voeren op deze helletocht wordt 'beloond' met een ontluisterende blik op de zwartste krochten van de menselijke ziel". For the record: ik ben op die helletocht afgehaakt toen er in close-up een tong werd afgesneden. Toen had ik wel genoeg 'zwarte krochten' gezien. Desondanks: veel plezier en neem kotszakken mee!