Vette actie-komedie met Samuel L. Jackson

Samuel L. Jacksons' charisma kan vrijwel elke film boven de middenmaat uittillen, als dat nodig is. Bij Attack of the Clones werkte dat niet, óf was het niet nodig (al naar gelang of u Star Wars-fan bent of niet). Maar
51st State

Rivaliserende drugsbendes

Carlyle en Meatloaf komen niet verder dan karikaturen in deze vette actie-komedie rond rivaliserende drugsbendes. De strijd wordt dit keer in Liverpool uitgevochten, wat weer eens andere plaatjes oplevert dan het platgetreden Los Angeles. De Amerikaanse drugs-designer Elmo McElroy (Jackson) vlucht met de formule voor de perfecte party-drug, POS 51, naar Liverpool. Hij hult zich voor de gelegenheid in een Schotse rok, alsof hij nog niet genoeg opvalt. Carlyle speelt de vuilbekkende Brit die hem moet beschermen. Met tegenzin, want hij haat alles wat Amerikaans is.

Zijn opdracht wordt een stuk ingewikkelder als Jackson een huurmoordenares (Emily Mortimer) op zijn nek krijgt. Zij is gestuurd door de drughandelaar (Meatloaf) die Jackson dácht uitgeschakeld te hebben. Maar Carlyle en de huurmoordenares blijken elkaar heel toevallig te kennen van een vroeger akkefietje.

Toeval en een loopje nemen met de logica wisselen elkaar af in 51st State. Als Carlyle in zijn kont wordt geschoten loopt hij de ene scène nog te hinken, maar is hij een paar scènes later op wonderbaarlijke wijze genezen. En Mortimer slaagt erin in Los Angeles hetzelfde vliegtuig te halen als Jackson, terwijl deze al aan boord is wanneer zij nog in de woestijn bij Las Vegas toert. Een sterk staaltje.

Grappen

Maar het is uiteraard niet de bedoeling dat de kijker zich daar het hoofd over breekt. Met een vette soundtrack en dito grappen is 51st State een lekker vette vrijdagavond-film, die zich prima laat genieten als opmaat voor een uitgaansavond. Maar de film leunt wel zwaar op het charisma van Jackson, die zelfs in kilt cool blijft.