Bad Times at the El Royale-regisseur Drew Goddard heeft in zijn nieuwste film bepaalde elementen geïnspireerd op Quentin Tarantino. Niet overal wordt dat even goed ontvangen. NU.nl zet de recensies op een rij.

Gasten van hotel The El Royale kunnen kiezen of ze in Nevada ("hoop en mogelijkheden") of California ("warmte en zonneschijn") willen verblijven. Het is één hotel verdeeld over twee staten.

Zeven vreemden komen bijeen in het hotel. Een grote rode streep door het midden van het etablissement duidt de grens tussen de twee staten aan. Priester Daniel Flynn (Jeff Bridges) komt tegelijk met zangeres Darlene Sweet (Cynthia Erivo) aan in The El Royale. Verkoper Laramie Seymour Sullivan (Jon Hamm) en Emily Summerspring (Dakota Johnson) maken ook hun opwachting.

Het Parool - geeft geen sterren

"Alle gasten dragen geheimen met zich mee die in de loop van een slapeloze nacht aan de oppervlakte komen. Meer kan je niet over deze thriller zeggen, want hij zit van begin af aan vol onthullingen en twists. Die zijn best vermakelijk, al bekruipt je wel het ongemakkelijke gevoel dat schrijver-regisseur Drew Goddard eigenlijk Quentin Tarantino na probeert te doen."

(…)

"Goddard liet zijn horrorkomedie The Cabin in the Woods juist fantastisch ontsporen, maar lijkt hier geen idee te hebben waar hij precies naartoe wil of hoe hij daar denkt te komen. Je kunt van Tarantino zeggen wat je wilt, maar dat zou hem dus nooit gebeuren."

Lees hier de volledige recensie

Trouw - drie sterren

"Visueel mag Goddard zijn zaakjes op orde hebben, de verhaallijnen krijgt hij niet soepel aan elkaar gebreid. Tegen de tijd dat Chris Hemsworth na dik twee uur met ontbloot bovenlijf voor een operatesk bloederige finale komt zorgen, is het enthousiasme voor de sterke start al een beetje weggeëbd."

Lees hier de volledige recensie

NRC - één ster

"Bad Times at the El Royale is een kunstmatige thriller die nooit echt tot leven komt en bovendien veel te lang is met z'n lengte van 141 minuten. Goddard probeert meer Tarantino te zijn dan Tarantino: sequenties krijgen hoofdstuktitels, er wordt gehusseld met de tijdstructuur en dezelfde gebeurtenissen worden bezien vanuit verschillende perspectieven. Ook zijn er oeverloze dialogen en is er veel gestileerd in beeld gebracht geweld à la Tarantino's 'nouvelle violence'."

Lees hier de volledige recensie