Indringend caleidoscopisch drama waarin vijf verhalen samenkomen tijdens een tropisch etmaal in Oslo.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

Naast het buitenaards geweld van War of the Worlds en de mislukte nostalgie van Kameleon 2, beiden in ruim honderd zalen, gaat er deze week ook een subtiele film in het bescheiden aantal van acht zalen uit. Het Noorse drama Hawaii, Oslo was eerder dit jaar een van de publieksfavorieten op het Filmfestival Rotterdam en mag de Noorse variant van Magnolia genoemd worden.

Droom

Want net als in dat meesterwerk zijn een aantal verhalen vernuftig in elkaar gevlochten en spelen het lot en toeval grote rollen in Hawaii, Oslo. Het begin van de film zet meteen de toon: alle personages komen tijdens een nachtelijke scène even in beeld en het loopt slecht af met een van hen, Leon. Het blijkt echter slechts een droom van Vidar, de begeleider van de licht gehandicapte Leon.

Hoewel, 'slechts' een droom: Vidar is 'gezegend' met een voorspellende gave. Wanneer hij langs een ambulance loopt waarin zojuist een bevalling tot een gelukkig einde is gebracht drukt hij de ouders op het hart dit moment vooral te koesteren. De vader reageert geïrriteerd op deze overbodige opmerking, maar Vidar weet dan al dat er iets mis is met de baby, nog voor de doktoren dat hebben constateren.

Hawaii-shirt

Het verhaal rond de zieke baby vormt een andere lijn in Hawaii, Oslo. Terwijl moeder Milla bij haar baby blijft gaat vader Frode koortsachtig op zoek naar geld waarmee hij zijn zoon een alsnog een toekomst kan bezorgen.

Intussen viert Leon zijn 25e verjaardag, in afwachting van zijn jeugdvriendin Åsa, die ooit beloofde met hem te trouwen wanneer ze op hun 25e beiden nog vrij zouden zijn. Leons broer Trygve, die op bezoek is, gaat liever de stad in dan wachten op een vriendin "die toch niet op komt dagen". Trygve komt zogenaamd uit Hawaii, maar eigenlijk zit hij in de bak voor een overval. Wegens goed gedrag mag hij een dagje de cel uit om zijn broer op te zoeken, en om de Hawaiiaanse illusie op te houden heeft hij een Hawaii-shirt als verjaarscadeau meegenomen. Helaas zit het Noorse prijskaartje er nog aan, en Leon is niet helemaal gek.

Ziener

Het idee van Hawaii, Oslo is niet nieuw -voor Magnolia werden in Short Cuts diverse verhalen vervlochten- maar het is wel goed uitgevoerd en sterk gespeeld. Wanneer het toeval iets te vet wordt aangezet of andere soapy elementen de sfeer dreigen te beïnvloeden zorgt het spel van de acteurs dat je alsnog wordt meegesleept. Het licht surrealistische sfeertje rond de ziener Vidar vormt op dezelfde wijze een luchtig tegenwicht voor de opeenvolging van deprimerende gebeurtenissen. Een aanrader voor wie zich wil laten verrassen.

Het Parool: "Dat Hawaii, Oslo zo indringend op het gemoed werkt, is mede te danken aan de voortreffelijke rolbezetting"
De Volkskrant: "Poppe (..) heeft genoeg talent op eigen kracht te verrassen"
In 8 zalen