AMSTERDAM - Geweldige doch gewelddadige stripfilm, gebaseerd op de Sin City-strips van Frank Miller. Visueel experimenteel en meeslepend.

Bekijk trailer: Modem/ Breedband

In de wereld van Frank Miller's Sin City hebben de mannen harde vuisten en een scherpe tong, en doen de welgebouwde vrouwen daar niet voor onder. Sin City, voluit eigenlijk Basin City, is een stad die alleen uit achterbuurt lijkt te bestaan, een louche lokatie waar fatale vrouwen en vechtersbazen de dienst uitmaken en waar geen smeris zich durft te wagen, tenzij om smeergeld op te halen. Als Miller's boeken niet in hoofdzakelijk zwart/wit waren uitgevoerd, zou bloedrood de dominante kleur zijn.

Vlees en bloed

De graphic novels (literaire strips voor volwassenen) van Frank Miller genieten sinds het verschijnen van het eerste deel in 1991 een cultstatus. Miller zag er aanvankelijk dan ook weinig in zijn creatie door filmmakers te laten verpesten. Maar Robert Rodriguez (Spy Kids, Desperado, From Dusk Till Dawn) houdt wel van een uitdaging en wat huisvlijt. Hij draaide met Josh Hartnett een proloog in elkaar om Miller van zijn goede bedoelingen te overtuigen en daarmee trok hij de schepper over de schreef.

Met als resultaat dat er nu het volkomen originele Sin City, the movie is: een speelfilm, met acteurs van vlees en bloed doch deels getekende decors, die digitaal werden toegevoegd. Miller combineerde drie verhalen en Rodriguez strikte niet de minste namen: Bruce Willis, Mickey Rourke, Clive Owen, Benicio Del Toro, Elijah Wood én Rutger Hauer. En zijn maatje Tarantino regisseerde ook nog een scène.

Miho

Sin City is een gitzwarte animatiefilm, die castratie, andere amputaties, pedofilie en zelfs kannibalisme niet uit de weg gaat. Wat de opeenvolging van extreem geweld echter draaglijk maakt is de stijl en de zwarte humor waarmee de perversiteiten wordt opgediend. De zwijgzame wreekster Miho gooit in Sin City niet gewoon met dodelijke werpsterren, nee: ze hebben ook nog de vorm van hakenkruizen. Smakeloos? Misschien, maar het blijft natuurlijk stripgeweld, in zwart/wit. Sin City zit vol van dergelijke bizarre vondsten, voornamelijk uit het zieke brein van Frank Miller, maar door Rodriguez op geslaagde wijze naar het witte doek vertaald. Niet voor elke maag, maar wel een aanrader.

Het Parool: "een verbluffende film (..) In het met sterren gevulde acteursensemble steelt Mickey Rourke de show "
De Volkskrant: "Sin City is uiterlijk vertoon; spierballen-gefilm van macho's"
In 82 zalen