Politieke thriller met Nicole Kidman als tolk die plannen voor een moordaanslag opvangt en Sean Penn als de FBI-agent die haar moet beschermen.
#

Recensenten krijgen vaak de schuld dat ze teveel van het verhaal van een film weggeven, maar filmmaatschappijen zelf zijn vaak veel loslippiger. In trailers wordt nogal eens het verhaal weggegeven tot aan de pauze- als er nog een pauze is, tenminste. Doodzonde natuurlijk. The Interpreter is zo'n voorbeeld. De film heb ik weliswaar nog niet gezien, maar wel de trailer tot twee keer toe. Mocht ik dus teveel van het verhaal weggeven- don't blame the messenger!

VN-gebouw

Nicole Kidman speelt de titelrol als de tolk (Interpreter dus) Silvia die bij de VN werkt. Silvia spreekt als een van de weinigen een obscuur Afrikaans dialect en vangt in die taal een doodsbedreiging op aan een Afrikaans staatshoofd van een fictief land, Matabo. Ze geeft dit door aan de politie en wordt vervolgens zelf slachtoffer van een aanslag op een bus en ziet tot haar schrik een gemaskerde man voor haar raam thuis staan. Of in de omgekeerde volgorde- dat weet je met een trailer maar nooit.

In elk geval krijgt Silvia bewaking van een FBI-agent met een trauma, gespeeld door Sean Penn. Maar wanneer een foto opduikt uit Matabo met Silvia erop verandert ze van slachtoffer in verdachte. Wat is Silvia's werkelijke rol bij de poging het staatshoofd te vermoorden?

Ali G.

The Interpreter gaat er prat op dat het de eerste film is die opnames binnen het VN-gebouw mocht maken, met toestemming van Kofi Annan. Dat valt in elke recensie te lezen, net als het trivia-feitje dat eerder Alfred Hitchcock werd geweigerd toen hij voor North by Northwest hetzelfde wilde. Maar tegenwoordig laten ze zelfs Ali G. toe die hilarisch domme vragen over Disneyland mag stellen.

Maar de authenticiteit van het VN-gebouw draagt volgens de meeste recensies nauwelijks bij tot de spanning van deze politieke thriller, zodat de film slechts vanwege zijn locatie memorabel zal blijven. Niet geheel onverwacht: Pollocks laatste klassieke politieke thriller, Three Days of the Condor, dateert van dertig jaar geleden. Zijn enige twee films als regisseur in de afgelopen tien jaar waren Random Hearts en Sabrina, en dat waren bepaald geen hoogtepunten.

Het Parool: "onbevredigende thriller"
De Volkskrant: "Pollack stapelt cliché op cliché (..) ongeloofwaardige race tegen de klok"
In 55 zalen