Actiekomedie met Anthony Hopkins en Chris Rock

Het buddy-genre begint zoveel sleetse plekken te vertonen dat herhalingen onvermijdelijk zijn. Als een nurkse Anthony Hopkins de rap gebekte Chris Rock inwijdt in de geheimen van de CIA denk je onvermijdelijk aan Men in Black, waarin Tommy Lee Jones hetzelfde deed bij streetwise Will Smith.

Van MIB komt in augustus een sequel uit, maar wie niet zolang kan wachten -of zijn eisen niet zo hoog stelt- kan nu al terecht bij
Bad Company

Kernbom

Kleine crimineel Chris Rock wordt door de CIA gemonsterd nadat zijn tweelingbroer in het harnas is gestorven. Dat hij een tweelingbroer had wist Rock nie, en dat deze bij de CIA werkte al helemaal niet. Maar veel tijd voor sentimenteel gedoe is er niet. De wereld moet gered worden van een groep terroristen -Afghanen, Joegoslaven, Russische maffia, noem maar op- die een kernbom Amerika weten in te smokkelen.

Hun doel: het opblazen van een van de meest markante gebouwen van New York. "Dat zal die Amerikanen leren zich vol te vreten terwijl de rest van de wereld honger lijdt!" luidt de motivatie van een der terroristen.

Actualiteit

U begrijpt, Bad Company is gemaakt voor 11 september en daarna lichtjes aan de actualiteit aangepast. Zo horen wij nooit hoe de bom de VS binnen gesmokkeld wordt; het zou terroristen op een idee kunnen brengen.

Bad Company is met zijn 'vuile bom' verrassend actueel, maar juist daar zit het probleem. Vroeger zou dergelijk luidruchtig vermaak lekker geestdodend escapisme zijn, nu komt de climax -een dreigende aanslag in New York- mij iets te dichtbij. De flauwekul rond een tikkende bom is net zo misplaatst als Anthony Hopkins die "get in the car, bitch" zegt.

Maar wie daar minder moeite mee heeft, zal ongetwijfeld hartelijk lachen om Chris Rocks grappen. Hij is in ieder geval leuker dan Chris Tucker, dat zou pas echt Bad Company zijn geweest.

Het ParoolAD

In 85 zalen