Geslaagd vervolg op Blade, ondanks Wesley Snipes

Vier jaar terug jaagde Wesley Snipes als vampierjager
Blade

Blade ziet zich in de sequel gedwongen samen te werken met de door hem zo gehate vampiers. Ze hebben namelijk een nog bloeddorstiger gezamenlijke vijand gekregen in de vorm van de Reapers, gemuteerde vampiers die alles leegzuigen, zelfs vampiers. En dus slaan vampiers en half-vampiers de klauwen ineen in de strijd tegen de gemuteerde vampiers.

Bloedeloos

In de handen van een minder begaafde regisseur had dit een horror-sequel kunnen worden waarop de ironisch bedoelde kwalificatie 'bloedeloos' van toepassing is. Maar al in de openingsscène, in een sfeervolle Praagse bloedbank, spat het bloed tegen de muren op, dus wie voor zijn portie 'gore' komt zit goed bij Blade II.

Wat de Blade-sequel echter doet uitstijgen boven doorsnee vampierfilms als Queen of the Damned, is de aanpak van Guillermo Del Toro.

De Mexicaanse regisseur van Cronos maakte eerder met Mimic een redelijk geslaagde overstap naar Hollywood. In Blade II weet hij horror en humor uitstekend in evenwicht te houden, al is die mix aan Wesley Snipes niet besteed.

Deze ijdeltuit loopt wederom rond met een getergde blik, alsof hij op nazi's in plaats van vampiers jaagt. Gelukkig zorgt reus Ron Perlman als een vreemd bebaarde vampier voor de nodige komische noten. Kris Kristofferson is trouwens ook weer van de partij, als Blade's helper Whistler, terwijl deze in deel 1 toch overtuigend het loodje legde. Maar nergens is dood zo betrekkelijk als in een vampierfilm.

Het ParoolDe Volkskrant

In 90 zalen