Redelijk vervolg op Meet the Parents. Alle oudgedienden zijn weer present, maar de show wordt gestolen door nieuwkomers Dustin Hoffman en Barbra Streisand.

Bekijk video:
Modem/ Breedband

Om van de sequel van een kassucces ook een succes te maken helpt het mee wanneer de originele cast terugkeert. Dus níet, zoals bij Dumb & Dumberer, twee volslagen onbekende idioten inhuren, maar zoals bij Ocean's Twelve en Bridget Jones: The Edge of Reason alle oorspronkelijke acteurs optrommelen, hoeveel het ook mag kosten. Dat is nog belangrijker dan een origineel script, want de bovengenoemde films werden wederom kassuccessen, hoewel het verhaal in beide gevallen een herhalingsoefening was.

Joodse hippie-ouders

Dat geldt ook voor Meet the Fockers , het onvermijdelijke vervolg op Meet the Parents, dat desondanks nog vier jaar op zich liet wachten. Dat betekent dus tevens dat Greg Focker (Ben Stiller) en Pam Byrnes (Teri Polo) alweer vier jaar verloofd zijn. Hoog tijd voor het moment dat al werd aangekondigd aan het slot van Meet the Parents: de beide ouderstellen gaan elkaar eindelijk ontmoeten, ofwel Meet the Fockers. Met zo'n titel is de eerste grap al gemaakt, en met de casting van Dustin Hoffman en Barbra Streisand als de joodse hippie-ouders van neuroot Ben Stiller liggen de volgende grappen ook al voor het grijpen.

Voorhuid in vleesfondue

Uiteraard is oude hippie pa Focker (Hoffman) in alles het tegenovergestelde van de stijve Jack Byrnes (Robert de Niro): hij is spontaan, loslippig, extravert, en mag om het ijs te breken graag vertellen dat zijn zoon verwekt is met één bal. U begrijpt het al: ook in Meet the Fockers raakt neuroot Greg in zoveel mogelijk genante situaties verzeild, met als hilarisch hoogtepunt een vleesfondue waarbij zijn geprepareerde voorhuid in de kookpan terecht komt. Dat is inderdaad leuk, maar kon je in Meet the Fockers nog sympathie voor Greg hebben omdat zijn schoonvader zo'n stijve hark was, in Meet the Fockers verliest hij langzaam aan sympathie omdat hij zich voortdurend schaamt voor zijn eigen ouders- al zijn die ook wel zeldzaam gênant.

Nepborst

Een groter bezwaar is dat oude grappen uit Meet the Parents worden herkauwd. Soms op originele wijze: de vliegreis van Greg verloopt nu wel voorspoedig, zelfs zijn handbagage mag mee. Maar de toiletgewoontes van de kat Jinx en vooral de achterdocht van ex-CIA-agent Jack Byrnes wekken de indruk dat de beste grappen hierover al in Meet the Parents waren opgebruikt. Vreemd genoeg prijkt op de Nederlandse poster prominent de urn die in Meet the Parents al aan diggelen ging. Want dat is nu net een van de weinige grappen die níet wordt gerecycled. Nieuw is het gesol met een baby, maar de aanblik van Oscarwinnaar De Niro die met een nepborst borstvoeding geeft, wekte bij mij eerder plaatsvervangende schaamte dan de lachlust op.

Al met al is Meet the Fockers een wisselvallige sequel, waarvan vooral de afronding veel te lang duurt. De film wordt nog net van de overbodigheid gered door -niet toevallig- de enige nieuwe gezichten van de film: de beide Fockers, Streisand en Hoffman.

Het Parool: "teveel flauwekul verbergt dubbele bodem"
De Volkskrant: "het acteerwerk is ondergeschikt gemaakt aan uitzinnige uitspattingen"
In 94 zalen

# Niet gezien
Laat maar
Op eigen risico
Niet slecht
Aanrader
Wereldfilm