Fraai vormgegeven kinderboek vol onplezierige gebeurtenissen. Dun verhaal vol opgeblazen Jim Carrey-rolletjes. @@@

Bekijk trailer:
Modem/ Breedband

Dat is schrikken: wanneer Lemony Snicket lijkt te beginnen start een mierzoete poppenfilm vol breed lachende elfen. Grapje van de makers, want Lemony Snicket (voluit: Lemony Snicket's a Series of Unfortunate Events) is een duistere vertelling, die herinneringen aan Edward Scissorhands en The Addams Family oproept. Prettige herinneringen, want Lemony Snicket zelf haalt dat niveau niet.

Geflipt acteur

Dat de verhalen van Lemony Snicket (Jude Law als de verteller) in Nederland minder bekend zijn dan pakweg Harry Potter is geen probleem. Hier hebben we ook een rijke cultuur aan enge kinderboeken (De Griezelbus!). Dus schrikt de Nederlandse kinderziel, minder teer dan de Amerikaanse, niet zo erg van het nare sprookjesachtige gegeven waarmee de film opent. Drie hoogbegaafde kinderen zijn in één klap wees én dakloos wanneer hun ouders in een verwoestende brand omkomen. De kordate uitvindster Violet, de boekenwurm Klaus en de met een opmerkelijke bijtreflex gezegende baby Sunny, worden ondergebracht bij hun verre oom Olaf, een geflipte acteur waar Jim Carrey al zijn maniertjes naar hartelust in kwijt kan.

Olaf Dutroux

Oom Olaf laat zich al snel ontmaskeren als een tiran en een gierigaard die zijn verre neef en nichtjes slechts in huis heeft genomen voor hun erfenis. Zodra hem officieel de voogdij is toegezegd probeert hij dan ook zo snel mogelijk van de kinderen af te komen. Een als treinongeluk geënsceneerde driedubbele moordpoging wordt door de begaafde kinderen op het nippertje voorkomen. Vervolgens worden ze bij een veel leukere oom geplaatst: de slangenexpert Oom Monty (Billy Connelly). Waarom ze daar niet meteen bij terecht konden blijft onopgehelderd, maar ook daar blijken ze niet veilig voor de nare Olaf. Deze deinst er zelfs niet voor terug zijn veertienjarige nichtje te trouwen, zodat Olaf Dutroux-achtige trekjes blijkt te hebben. Waarmee dit een wel héél nare kerstvertelling wordt.

Carrey-op-drift

Lemony Snicket heeft twee troeven: de uitbundige vormgeving en de typetjes van Jim Carrey, die in diverse vermommingen opduikt. Van de extraverte Carrey uit Bruce Almighty moet je houden, maar zelfs dan is het niet genoeg om een film te vullen. Goed, Meryl Streep draaft nog op als derde voogd, maar Lemony Snicket blijft een tweederangs Addams Family. De regisseur van die films, Barry Sonnenfeld, was als producent bij Lemony Snicket betrokken en je zou willen dat hij niet Brad Silberling (Casper) maar Tim Burton (Edward Scissorhands, Big Fish) als regisseur had aangenomen. Het ziet er allemaal prachtig uit, mede dankzij vaste Burton-medewerkers achter de camera en bij de afdeling vormgeving. En er valt genoeg te lachen voor wie van Carrey-op-drift houdt, maar het is uiteindelijk een mooie kerstverpakking met weinig inhoud.

Het Parool: "roept bewondering op, maar zorgt ook voor afstand (..) een glimmende kerstbal"
De Volkskrant: "behalve vermakelijk een lust voor het oog (..) betoverende nachtmerrie"
In 83 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm