Teleurstellend elftal sketches rond het thema koffie en sigaretten . Uiteenlopende (pop)sterren van Tom Waits tot de White Stripes ouwehoeren over de genotsmiddelen cafeïne en nicotine. @@

Bekijk video:
Modem/ Breedband

In 1987 maakte Jim Jarmusch, vlak na de speelfilm Down by Law, een kort filmpje met Roberto Benigni en Steven Wright. Het onderwerp: koffie, sigaretten én de tandarts. Het zou het begin zijn van een hele reeks filmpjes rond de twee eerste gespreksonderwerpen, want de tandarts viel al snel naast de twee genotsmiddelen. In 1989 draaide Jarmusch een tweede sketch, in 1992 een derde, met Tom Waits en Iggy Pop. En zo groeide de reeks korte filmpjes langzaam uit tot iets wat speelfilmlengte zou krijgen. Steeds rond hetzelfde thema, in zwart/wit en in dezelfde visuele stijl.

White Stripes

Om wat meer vaart in zijn project te zetten schoot Jarmusch er begin vorig jaar zes achter elkaar, eentje met Jack en Meg White van The White Stripes, eentje met RZA en GZA van de WuTang Clan én met Bill Murray, eentje waarin Cate Blanchett een knappe dubbelrol speelt als zichzelf en een nicht die niet wil deugen, en een hilarisch filmpje waarin Britse acteurs Alfred Molina en Steven Coogan de koffie voor thee hebben verruild en tevens een ander gespreksonderwerp aankaarten. Dat is een welkome afwisseling, want elf keer ouwehoeren over de geneugten van koffie (en sigaretten) gaat net zo vervelen als elf koppen koffie.

Diner-koffie

Het is jammer dat Coffee & Cigarettes geen geslaagd resultaat oplevert, want het uitgangspunt leek zo aardig. Maar geestig improviseren blijkt niet iedereen gegeven, zodat de meeste sketches het niveau meligheid niet eens halen. Tegenover zeldzame hoogtepunten zoals Bill Murray, die de hele pot aan zijn mond zet, staan zouteloze filmpjes waarin Joie en Cinque Lee (broer en zus van Spike Lee) bakkeleien over weinig meer dan niets. Uiteindelijk blijf je achter met het gevoel of je hele pot Amerikaanse diner-koffie achterover hebt geslagen: zo slap dat je niet aan je cafeïne-behoefte toekomt, hoeveel je er van drinkt.

Het Parool: "een verrukkelijk morsig cafétafeltje"
De Volkskrant: "trivialiteiten bepalen tussendoortjes Jim Jarmusch"
In 7 zalen

# Niet gezien
@ Laat maar
@@ Op eigen risico
@@@ Niet slecht
@@@@ Aanrader
@@@@@ Wereldfilm